Categoriearchief: Motivatie

Blijf vooral doen wat je altijd deed

En je zult krijgen wat je altijd al kreeg. Het is echt waar, wanneer je niet uit je vicieuze cirkel komt dan zal je altijd dezelfde fouten blijven maken, in hetzelfde lichaam blijven zitten en in dezelfde omgeving blijven verkeren. Alleen jij kunt je leven veranderen, alleen jij kunt ervoor kiezen het anders te gaan doen. En met anders doen, bedoel ik ook echt iets anders doen. Niet dezelfde gewoonte uit de kast halen, afstoffen, hem een nieuw kleurtje geven, wassen, verven, bijpunten whatever. Dat gaat het echt niet voor je doen. Wil je iets veranderen in je leven dan zal je eraan moeten werken. Dat lukt je alleen wanneer je je overtuiging verandert. Dus weet jij al met welke hardnekkige overtuiging je jezelf in de weg zit? Waarom lukt het jou niet die goede gewoonte op te pakken?

Het antwoord zit in jezelf. Anderen kunnen je nog zoveel kennis of informatie geven over wat goed voor je is, maar wanneer jij het zelf niet wilt aannemen en ernaar gaat handelen kun je anderen of de omstandigheden nog zoveel de schuld geven van jouw falen, maar ben je echt alleen zelf de boosdoener. Misschien vind je het –onbewust – leuk om je de hele dag zorgen te maken, maar kost dat je zoveel energie dat je nergens anders meer aan toe komt. Misschien hou je graag vast aan het idee dat iets teveel werk is of teveel tijd kost. Misschien ben je altijd alleen maar aan het proberen, maar heb je nooit echt de keuze gemaakt er voor de volle 100% voor te gaan. Waarom niet? Wat houd je tegen? Jij! Jij houd jezelf tegen! Alleen jouw overtuigingen, gedachten en houding zorgen ervoor dat jij niet komt waar je wilt zijn. Dit is van toepassing op vrijwel elk veranderbaar principe in het leven. Alleen jij bent de sleutel.

Wil je een paar kilo kwijt, ga dan vooral niet aan het einde van de werkdag voor de tv op de bank hangen, maar zorg ervoor dat je een andere hobby kiest. Ga lekker wandelen buiten, werk die stapel strijkgoed weg, stof de boel af, verschoon je bed, doe je huishoudster de deur uit en doe het voortaan weer zelf. Je beweegt meer, bespaart geld, werkt aan je gezondheid (schoonmaken maakt je hoofd leeg en in combinatie met de beweging ben je tegelijkertijd enorm stress reducerend bezig). Ga bij die vriend of vriendin langs die je tegenwoordig alleen nog maar op Facebook ‘ziet’. Vraag iemand in je omgeving of je hem of haar ergens mee kunt helpen. We zitten al meer dan genoeg. Sta een half uur eerder op om te bewegen of dingen voor te bereiden en ga – als je dat slaaptijd kost – desnoods voortaan een half uur eerder naar bed. Door je instelling aan te pakken, verander je niet alleen je mentaliteit maar ook je hele leefomgeving en je leefomgeving is verantwoordelijk voor je gezondheid, welbehagen, stressgevoeligheid en vitaliteit. Het klinkt misschien niet zo fancy in het Nederlands als dat het in het Engels zou klinken, maar je begrijpt vast wat ik bedoel. Het is hoog tijd dat je het gewoon eens gaat doen, zonder na te denken over waarom het niet lukt en je daar door te laten weerhouden. Met nadenken bereik je niets.

Dus welke overtuiging doe jij vandaag nog de deur uit om je toekomst rooskleuriger te maken?

 

Het gevaar van te weinig slaap

Het is de laatste maanden een beetje stil van mijn kant. Een aantal lezers weet wel dat ik momenteel een erg druk bestaan heb en dat is ook een van de redenen dat het eventjes wat stiller is. Echter, de laatste weken lijkt het juist drukker te worden dan rustiger, terwijl dat toch echt niet de bedoeling was. Ook mijn voedingspatroon ligt helemaal, en niet vrijwillig, op zijn gat. Verschillende keren heb ik geprobeerd mijn gezonde paleo voedingsschema weer op te pakken, helaas nog zonder succes. Hoe gek het ook klinkt, maar ik vind het verschrikkelijk dat het me momenteel niet lukt. Ik hoor je bijna denken, maar waarom doe je het dan niet gewoon, hup kom op even de schouders eronder! Dat is precies wat ik al weken probeer, maar het lukt me niet en tot op een paar dagen terug wist ik niet hoe het kwam.

Ik kon hierover zwijgen, en mooie recepten  blijven posten op mijn blog en doen alsof er niets aan de hand was, maar zo zit ik niet in elkaar. Ik wil ook mijn zwakkere momenten laten zien, dit blog is twee jaar geleden gestart als stok achter de deur voor mijn nieuwe voedingspatroon en daar horen ook de valkuilen bij. Sinds een paar dagen ben ik achter een nieuwe valkuil gekomen. Slaap.

De laatste maanden slapen mijn man en ik verschrikkelijk slecht. Onze kleine heeft maar weinig slaap nodig en denkt dat dat ook voor ons geldt, dus zij maakt er iedere avond (en nacht) een feest van. Samen met mijn drukke schema heeft mij dat inmiddels behoorlijk opgebroken en ik ben nog te moe om een planning te maken voor het eten van de volgende dag, laat staan de komende week. Daar gaat het al fout, geen planning. Ik doe wel een poging, maar ben volkomen fut- en inspiratieloos. Er zijn dagen dat ik vlees of vis uit de vriezer haal en er ’s avonds achter kom dat we eigenlijk geen groente meer in huis hebben (die niet overleden zijn). Dan wordt het weer een ritje naar de patatzaak :-0. Twee dagen en 2 afhaalmaaltijden later heb ik dan eens tijd om naar de supermarkt te gaan, sla flink in en ben ervan overtuigd dat het goed komt. Maar, wanneer ik ’s avonds bekaf thuis kom en mijn dochter echt niet van plan is om te gaan slapen en ik om half negen op de bank neerplof kan ik het gewoon niet meer opbrengen iets te koken (en dat terwijl koken echt mijn hobby is). Wel groente in huis, maar vergeten het vlees uit de vriezer te halen en alles lijkt een brug te ver. Ik bel weer de afhaal en stop me vol met meuk (geen granen, maar wel alleen vlees en patat). De volgende ochtend merk ik het door een katerig gevoel, iets wat ik standaard krijg wanneer ik teveel suiker(s) heb gegeten tegenwoordig. Het ergste is, het is er inmiddels alweer zo ingesleten dat mijn ervaring uit mijn zure snoepjes blog al niet meer gebeurd. Ik ben terug bij af en voel me nog moedelozer.

Onder de douche neem ik me voor dat het die dag echt anders gaat, ik begin met wat fruit en noten en houd het dan gemakkelijk vol tot de lunch. Me niet beseffende dat mijn voedingspatroon overdag eigenlijk niet het probleem is. Na een lunch met een goedgevulde salade (die ik niet zelf heb gemaakt en waarvan en vast en zeker ongewenste stoffen in de dressing zitten) krijg ik al heel snel de behoefte aan zoet. Ik vecht de hele middag tegen dit gevoel, probeer het te stillen met wat fruit maar de behoefte gaat niet weg. Ik vergrijp me tenslotte aan wat dan ook voorhanden is (een chocolademelk uit de automaat, en later nog een) en eindig met een suikerdip. Als ik beter had voorbereid was dit niet gebeurd, waarom heb ik dat niet gedaan? Ik ben te moe om er over na te denken en haast me naar de crèche om mijn dochter op te halen. Terwijl ik in de file sta knort mijn maag en voel ik me alweer nog steeds futloos, helaas gaat het nog een paar uren duren voordat ik kan gaan eten.

Na een heftige routine thuis met mijn dochter wordt het tijd om te koken. Mijn man heeft avonddienst en ik voel niet de noodzaak iets voor mijzelf alleen te koken. Met nog bergen werk te verzetten voor de shop besluit ik dat eerst maar eens te gaan doen. Inmiddels ben ik al lang weer over mijn hongergevoel heen dus dat gaat prima, totdat ik om negen uur toch echt iets moet eten. Niets in huis wat ik nog binnen een kwartier kan bereiden dus bel ik maar weer de afhaal en omdat ik inmiddels zo’n honger heb bestel ik ook wat ijs erbij. Ik prop mezelf helemaal vol omdat ik veel te laat ben gaan eten en het voedsel dat ik binnenkrijg natuurlijk voor geen meter verzadigd, althans niet langer dan een half uur, duh het zijn bijna alleen maar koolhydraten.

Ik heb nog heel wat werk te doen en besluit nog even door te werken. Uiteindelijk is het een uur ’s nachts voordat ik naar bed ga. Ik vind mijn dochter in mijn bed, klaarwakker, samen met ene van mijn kookboeken, haar gezicht volgesmeerd met creme en met de vraag of ze naar beneden mag om te gaan spelen. Euh, natuulijk niet. Het duurt wel even voordat ik haar weer zo rustig heb dat ze weer wil gaan slapen en uiteindelijk ligt ze naast me in bed. Niet bevorderlijk voor mijn nachtrust.

De volgende ochtend gaat de wekker veel te vroeg. Ik moet om half acht alweer in de auto zitten op weg naar een klant. Zelfs de douche heeft me niet wakker kunnen krijgen. Op de automatische piloot rijd ik ernaartoe. Daar aangekomen is het enige waar ik aan kan denken; koffie! Ik drink nooit koffie, nooit gedaan ook. Ik kies voor de chocolademelk omdat ik ook nog niet gegeten heb en er niets te eten is. Vervolgens besluit ik toch maar voor een half choco half koffie te gaan in de hoop dat ik alsnog een beetje fitter wordt. Het helpt iets en tijdens de lunch neem ik een uitsmijter (met spek, geen kaas), zonder brood, en een salade. Omdat deze maaltijd inmiddels te low carb is voor wat ik de afgelopen tijd gewend ben heb ik al snel weer trek. Ik zit inmiddels diep in mijn vicieuze cirkel en weet niet hoe ik eruit moet komen. Wanneer ik gezond probeer te eten krijg ik trek, wanneer in ongezond (lees veel suiker, granen of niet gevarieerd genoeg) eet blijf ik ook trek houden, ik kom maar niet van die trek af en wordt met de dag vermoeider.

Dit is iets waar ik af en aan de laatste weken mee worstel. Paleo houdt me hier normaal gesproken vanaf, ik heb binnen paleo vrijwel geen last van lekkere trek of energiedips, hoofdpijn, vermoeidheid of stemmingswisselingen. Pas gisteren realiseerde ik me dat ik al maanden niet met paleo bezig ben. Ondanks mijn pogingen paleo te eten ben ik in alle drukte ‘vergeten’ aandacht te besteden aan de andere aspecten van paleo, beweging, ontspanning en voldoende slaap. Ik leer het kennelijk graag the hard way: als die niet in orde zijn ben je dus niet bezig met paleo!

Die laatste drie zo belangrijke onderdelen van paleo heb ik volledig links laten liggen. Het gaat me even tijd kosten dit op de rit te krijgen, maar ik heb nu gelukkig door waardoor het me niet lukte. Terugkijkend op de afgelopen hectische tijd kan ik niet anders dan concluderen dat mijn problemen zijn begonnen met veel te weinig slaap. Vervolgens te weinig ontspanning en tenslotte met een momenteel volledige sedentaire leefstijl. Het is weer tijd voor actie. Als het de komende weken nog even wat rustiger is op mijn blog weet je hoe het komt; ik heb eerst wat werk voor mezelf te verrichten. Ik moet mijn slaaproutine verbeteren en planningen maken. Ook is het belangrijk in deze drukke tijd toch tijd vrij te maken voor wat meditatie/yoga en wat beweging. Ik weet zeker dat wanneer ik dat weer een beetje op orde heb, de rest weer goed gaat lopen. Een ding heb ik de afgelopen maanden wel geleerd, zonder voldoende slaap houd ik mijn paleo voedingsschema niet vol en zonder mijn paleo voeding houd ik mijn drukke leefstijl niet vol. Ik moet eerst weer eens goed gaan slapen. Welterusten.

Whole30 najaar 2013

Met de nieuwste editie van Elsevier in mijn hand, waarin de onzin van een dieet met brood nog eens uit de doeken wordt gedaan en de constante geur van pepernoten in mijn neus besloot ik vanochtend impulsief dat het nu toch echt de hoogste tijd werd voor een Whole30. Voordat het laat is.

De afgelopen maanden is in alle drukte met de voorbereidingen van de webshop het goede eten steeds verder naar de achtergrond verdreven met als gevolg dat ik dikker ben geworden (vind ik niet leuk, voel ik me fysiek en mentaal ook minder lekker bij), ik krijg weer last van migraine aanvallen, mijn huid is weer enorm droog, ik ben doodmoe (bij het opstaan al) en mijn onregelmatige hartslag (een overslagje zo nu en dan) is weer terug :-s. Als ik niet beter zou weten zou ik denken dat ik zwanger was :-). Voor mijn gevoel heb ik een Whole30 nodig om weer even goed in het gareel te komen want de steeds weer opnieuw voorgenomen minderingen met suiker liepen tot nu toe op niets uit. Granen kan ik best van afblijven, ik heb er geen behoefte aan, maar door mijn enorme drukke tijdschema waarbij ik vaak afhankelijk was van wat een ander mij voorschotelde ben ik er toch niet aan ontkomen helaas. En toegegeven, de kruidnootjes hebben wel even gelonkt én zijn genuttigd.

Waarom zou je een Whole30 beginnen?

Er zijn natuurlijk genoeg redenen te bedenken, mijn motivatie is om weer even terug te komen naar een goede basis. Maar afvallen, gezondheid en/of het afleren van slechte gewoonten zijn toch wel de meest voorkomende redenen. Een Whole30 is ook een uitstekende manier om te ontdekken hoe je lichaam op bepaalde voedingsmiddelen reageert, door ze eerst weg te laten en vervolgens (afzonderlijk) te herintroduceren. Bij de herintroductie wordt duidelijk welk effect een voedingsmiddel op je lichaam heeft.

Wat is een Whole30?

Kort gezegd is het 30 dagen zo puur mogelijk eten, waarbij bepaalde voedingsmiddelen, met de paleo gedachte in het achterhoofd, achterwege worden gelaten. In deze dertig dagen heeft je lichaam weer de tijd om enigszins te herstellen en in balans te komen.

De volgende voedingsmiddelen worden niet gebruikt gedurende een Whole30

  • zuivel
  • peulvruchten
  • granen; alle soorten, dus ook pseudogranen en rijst
  • aardappelen; bataat en zoete aardappel zijn wel toegestaan
  • suiker; ook geen ahornsiroop, honing, agavesiroop, kokosbloesemsuiker, stroop, xylitol, stevia etc. etc. etc.
  • alcohol
  • tabak
  • geraffineerde voedingsmiddelen; alles uit een pakje of een zakje wat niet bestaat uit pure voedingsmiddelen, let ook op bouillonblokjes en voedingsmiddelen waar verborgen suikers, vetsin, gistextract en E-nummers in zitten
  • desserts, toetjes, snacks etc. ook al zijn ze paleo; het is de bedoeling je eetpatroon weer in balans te krijgen, probeer dus niet allerlei ongezonde snacks en snoep te verpaleoniseren!

Belangrijker nog, dit eet je wel

  •  (graas)vlees, wild, gevogelte
  • (wildgevangen) vis
  • (omega-3) eieren
  • groenten
  • sperziebonen, doperwten, peultjes zijn ondanks dat het officieel peulvruchten zijn wel toegestaan omdat dit deel van het gewas vrijwel geen fytinezuur bevat
  • fruit
  • noten, zaden
  • ghee, reuzel/rundvet, extra vergine olijfolie, kokosolie
  • natuurlijke azijnsoorten
  • (sinaas)appelsap als incidenteel zoetmiddel in gerechten

Wat kun je verwachten?

Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat het zo nu en dan best pittig is, wees daar op voorbereid. Er gaan momenten komen dat je niet of minder goed in de gelegenheid bent de juiste voedingskeuze te maken. In die situaties is soms de enige optie, niet eten en zorgen dat je vervolgens zo snel mogelijk toch aan goed voedsel komt. Als je in je achterhoofd houdt dat dat eigenlijk niet heel anders is dan in de natuur dan redt je het wel. Ga niet overstag, laat je niet verleiden of ‘gun’ jezelf niet dat ene snoep- of snackmoment. Ik heb het meegemaakt tijdens beide Whole30’s, dus het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar in beide gevallen had ik achteraf toch spijt en realiseerde ik me dat ik best even zonder had gekund.

De eerste dagen zijn vaak het zwaarst in de zin van omschakelen, je kunt je behoorlijk moe voelen en hoofdpijn krijgen. Dat griepje of die verkoudheid die er al aan zat te komen zet ineens door. Allemaal tegenslag die er gemakkelijk voor kan zorgen dat je het er maar bij laat zitten. Niet doen, je gaat je in de loop van de dertig zoveel energieker, fitter en lekkerder in je lijf en hoofd voelen. Op het punt dat je er circa drie weken mee bezig bent kun je het weer zwaar krijgen, de hang naar snacks en zoet kan enorm aangewakkerd worden, zie dit als de laatste stuiptrekkingen. Hou nog even vol en je nieuwe gewoonte is gemaakt!

Natuurlijk verloopt een Whole30 bij iedereen anders, de een voelt zich de eerste week kiplekker en de rest van de tijd niet of je voelt je gedurende de volledige 30 dagen prima (of juist niet). Het kan alle kanten op gaan. Een ding is zeker, het is een unieke en bijzondere ervaring waar je hoe dan ook veel van zult opsteken. Je bent bezig iets goeds te doen voor jezelf en je lichaam en daar gaat het uiteindelijk om.

Neem vooral ook eens een kijkje op de site (klik hier) van Dallas en Melissa Hartwig, de founders van de Whole30, voor meer informatie.

Tenslotte, lijkt het me geweldig dagelijks een kort verslag van mijn eetpatroon en ervaringen te posten, maar ik wil mezelf tegelijkertijd niet nog meer verplichtingen opleggen dus jullie zien vanzelf hoe vaak ik een update plaats. Het lijkt me geweldig om wat medestanders te hebben deze dertig dagen, dus mocht je zelf ook het gevoel hebben dat het allemaal niet zo opschiet met de goede voornemens en ben je ook een beetje bang voor de eindstand na deze feestdagen, ‘hop on’ en help jezelf deze weken een goede basis vast te houden.

Gastblog: mijn weg naar paleo

Om te laten zien wat paleo voor je kan betekenen heb ik mijn moeder gevraagd een gastblog te schrijven. Aanvankelijk was zij behoorlijk sceptisch over paleo, ‘je denkt toch niet dat ik mijn boterham op ga geven‘, maar in korte tijd is ze heel anders tegen paleo aan gaan kijken, en niet zonder reden. Hier vertelt ze haar verhaal.

Mijn moeder vertelt:

Mijn eet patroon was gebaseerd op de ‘schijf van vijf’, dat was voor mij de basis van gezonde voeding. Mijn gezondheid liet de laatste jaren wat te wensen over, ik had veel spier- en gewrichtsklachten en de laatste jaren ook in toenemende mate vermoeidheidsklachten. En dat terwijl ik altijd voor de wekker naast mijn bed stond. Een jaar geleden ben ik, na aanhoudend kwakkelen en last houden van bovengenoemde klachten via de huisarts bij de reumatoloog terecht gekomen, die mij een schokkende diagnose gaf. Ik blijk een zeldzame vorm van reuma te hebben, sclerodermie (auto immuunziekte).

Auto-immuunziekten zijn aandoeningen waarbij immunologische reacties die gericht zijn tegen de eigen lichaamsbestanddelen, structurele of functionele schade toebrengen aan weefsels of organen. Oftewel, je afweersysteem richt zich niet alleen op ‘slechte’ buitenstaanders maar ook op de ‘goede’ lichaamseigen cellen.

Mijn bloedwaardes waren in dit stadium:

Bezinking 54 (normaal waarde < 15)

Hemoglobine 9.4 (goed)

Trombocyten : 418 ( licht verhoogd)

Leukocyten: 12.0 ( marginaal verhoogd). Deze vormen een belangrijk component van het immuunsysteem. Witte bloedcellen spelen ook een rol bij sommige allergische reacties, zoals een type I-allergie.

Calcium: 2.40 ( normaal)

Vitaminen D:  106.4 ( normaal)

ANA: ( centromeren patroon) : positief, afwijkend, geeft duidelijkheid over bepaalde auto immuunziekte.

Ena: positief (auto antistoffen aangetoond, aanvullend bij afwijkende waarde ANA)

As. Mitochondrieen: positief, afwijkend in combinatie met ANA

Alat (leverfunctie): 69 (normaal is 42<)

Alkalisch fosfatase (leverfunctie): 100 , normaal

Gamma gt : 44, verhoogd mogelijk tgv medicijn gebruik

De pijnklachten poogde ik te onderdrukken met zware pijnmedicatie, waarvan ik afgelopen winter aan de maximale dosis zat en die niet afdoende was om de pijn te stillen. Slapen deed ik ook slecht, telkens wakker van de pijn en de vermoeidheid nam met de dag toe. Het maakte me radeloos, wat nu? Het beleid van de specialist gaf me niet veel hoop op verbetering.

Via mijn dochter kreeg ik al eerder de tip om paleo uit te proberen, mogelijk dat het me zou helpen de klachten te doen afnemen. Ik sloeg toen dat advies in de wind, hoopte dat het alsnog beter zou gaan en mijn klachten minder zouden worden. Helaas bleek dat niet het geval. Op het moment dat ik er helemaal doorheen zat, zowel lichamelijk als geestelijk, ben ik abrupt over gegaan op AIP ( auto-immuun paleo), van de een op de andere dag. Cold  turkey.

Ik heb veel op internet gelezen en met hulp van mijn dochter en haar contacten, heb ik mijn voedingspatroon omgegooid. Geen granen, zuivel, ei, nachtschade, noten, zaden, bewerkte suikers en kant-en-klaar producten meer. Ik ben ook met de pijnmedicatie en alcohol (geheel) gestopt. Cold Turkey! De eerste dag ervoer ik geen klachten naar aanleiding van de rigoureuze overgang naar een ander eetpatroon (behalve de voor mij inmiddels gebruikelijke pijn), de tweede dag kreeg ik wat vage hoofdpijnklachten die de derde dag alweer weg waren.

Mijn spier- en gewrichtspijn waren vanaf dag twee al beduidend minder en slapen ging prima, en dat zonder medicatie! Ik voelde me met de dag fitter en kon mijn normale bezigheden weer doen zoals ik gewend was van de tijd voordat alle klachten begonnen.

Wat eet ik nu?

In eerste instantie kies ik vooral voor biologische groenten en kruiden, fruit. De laatste tijd in toenemende mate voor grasgevoerd vlees en verantwoorde vis.

Ontbijt: een shake van kokosmelk met avocado en banaan of ander fruit, daarnaast groene thee;

Lunch:  salade met avocado, vlees of vis, fruit. Dressing van een goede olijfolie en bio appelazijn;

Diner:  vlees/wild,  minstens 3 x per week vis en veel groente, gemengde sla en een paleo dessert na;

Tussendoor: fruit, water, groene thee en soms een paleo baksel.

Supplementen: spirulina, multi probiotica, butteroil /cod liver oil blend. Voor het slapen spray ik op de gevoelige plekken magnesiumolie.

Nu, ruim 5 maanden verder blijft mijn motivatie hoog om dit vol te houden, slapen gaat in 98% van de keren heel goed, de pijnklachten zijn goed te hanteren zonder pijnstillers. Zodra ik een ‘misstap’ maak in mijn voeding, door het eten van granen, ei, zuivel of suiker, merk ik dat direct aan mijn lichaam. Ik kies er daarom voor deze producten zoveel mogelijk te vermijden om me  zo goed mogelijk te blijven voelen. Natuurlijk heb ik ook wel een dag dat ik me minder fit voel en meer pijn ervaar, die neem ik op de koop toe. Ik ben steeds creatiever, heb ik ergens trek in dan zoek ik een “paleo proof” alternatief.

Recente bloedwaardes:

Bezinking: 13, normaal is duidelijke verbetering

Hemoglobine: 9.4 blijft stabiel normaal

Trombocyten: 373, verbeterd is normaal

Leukocyten: blijft stabiel normaal

Alat: 23 normaal, verbeterd waarschijnlijk door geen medicatie gebruikt te hebben.

De controle bij de reumatoloog onlangs na het bloedprikken gaf bevestiging op hoe ik me voel; een stabiele situatie. Wel zijn er kleine afwijkingen zichtbaar aan handen en mond. Aandachtspunt is voldoende calcium binnen krijgen bij paleo leefstijl. Ik hou dus vast mijn mijn huidige leefstijl en ga mogelijk nog wat extra verfijning aanbrengen in mijn voedingskeuze.

Tips zijn altijd welkom…..

Tot slot kan ik een ieder aanraden om paleo uit te proberen. Ik vond het de beste en de meest effectieve keuze die ik in jaren gemaakt heb! Een nadeel: je blijft nieuwe (kleinere) kleding kopen.

5 per dag [de ideale en makkelijke paleo lunch]

Paleo lunches, het blijft een struikelblok voor velen. Ontbijten doe je vaak nog thuis dus dat is flexibeler, maar eenmaal buiten worden de verleidingen groot. De avond vooraf je lunch voorbereiden is voor velen geen aantrekkelijk idee, of wordt vaak vergeten (gebeurt mij ook). En ’s ochtends eerder opstaan….laat maar. Ook wordt er vaak te moeilijk gedacht over een paleo lunch. Dat het allemaal niet zo moeilijk hoeft te zijn wil ik je in deze post laten zien.

Volgens mij is dit een heel makkelijke, niet te dure en niet al te tijdrovende oplossing. Ik noem het ‘5 per dag’ (of ‘5 a day’, ik denk vaak in het Engels gek genoeg).

Wat is het?

Afhankelijk van je behoefte, kook je voor een werkweek van 5 dagen 15 eieren, 5 porties vlees/vis/gevogelte of een combinatie hiervan. Dit eet je vervolgens met een aantal van onderstaande producten:

  • radijs
  • komkommer
  • bospeen
  • cherrytomaatjes
  • bleekselderij
  • paprika
  • avocado
  • olijven
  • frambozen
  • blauwe bessen
  • aardbeien
  • sinaasappel
  • banaan
  • appel

Wat ga je doen?

Zorg er allereerst voor dat je een goed afsluitbaar bakje hebt of meerdere bakjes als je je voedingsmiddelen gescheiden wilt houden. Ikzelf ben fan van lunchbots, daar kun je echter alleen droge voedingsmiddelen in kwijt, geen sausjes/curry’s o.i.d. want dan gaan ze lekken. Maar, voor bovengenoemd systeem zijn ze ideaal. Een plastic of kunststof bakje werkt natuurlijk ook, al ben ik daar niet zo’n voorstander van wegens gevaar van ‘lekkende’ chemicaliën uit het materiaal. Dan liever een glazen schaaltje als deze voor mij. Maar goed, waar jij de voorkeur aan geeft zoek je zelf maar uit ;-).

Kook op zondag de eieren en/of bereid het vlees/vis/gevogelte voor de hele week.

Kun je je lunch niet opwarmen op je werk of ben je de hele dag onderweg, kies dan voor eieren, rollade, drumsticks of gehaktballetjes. Die kun je allemaal koud/lauw eten, geen probleem.

Gekookte eieren kun je in de schil in de koelkast 5 dagen bewaren. Vlees/vis/gevogelte kun je maximaal drie dagen in de koelkast bewaren na bereiding, die kun je dus beter invriezen als je die later in de week ook nog wilt eten. Of kook 6 eieren en 3 porties vlees/vis/gevogelte. Het vlees (etc.) eet je de eerste drie dagen, de eieren de laatste twee dagen.

Neem vervolgens per dag een selectie van de bovenstaande groenten mee en kies een stuk fruit (of 50 gram rood fruit). Bovenstaande groenten en fruit kun je in zijn geheel meenemen (gewassen of niet) of vooraf thuis in plakjes snijden. Dat is aan jou.

Je lunch zou bij deze methode dan kunnen bestaan uit; 150 gr. Gehaktballetjes, ½ komkommer, half bosje radijsjes, 3 bospeentjes en een banaan (5 producten, vandaar ‘5 per dag’). Eet er avocado of wat olijven bij voor de gezonde vetten of maak een dressing voor over je groente. Zorg ervoor dat je je dressing altijd apart verpakt, anders worden je groenten snotterig, yuk.

Denk je dat dit werkt voor jou? Laat het me weten via een reactie.

In order to change we must be sick & tired of being sick & tired

Note to self: In order to change we must be sick & tired of being sick & tired. Ik heb het gisteren al op twitter gezet want het is Zooo waar. Ik heb het zelf ‘the hard way’ geleerd van de week.

Ik had niet gekookt en moest voor de lunch even naar buiten om wat te halen. Terwijl ik door de ‘to go’ liep stuitte ik op een zak heerlijk zachte zure snoepjes (een van mijn favoriete snoepjes van vóór mijn paleo tijd). Ik dacht “ach waarom ook niet” en kocht het (vrij grote) zakje. Is jullie trouwens opgevallen dat snoep tegenwoordig ook in steeds grotere verpakkingen wordt aangeboden?! Amerikaanse toestanden.

Terug op werk verorberde ik mijn door foodlog afgekeurde salade, hij was heerlijk (ik denk maar even niet aan alle onnodige toevoegingen en heb de croutons er vanzelfsprekend uit gelaten). Vervolgens kreeg ik ’s middag een beetje lekkere trek, normaal zou ik een stuk fruit eten maar dat fruit van de supermarkt is na drie weken nog niet rijp dus dat laat ik tegenwoordig maar liggen als ik onverwachts voor de lunch aan het shoppen ben. De zak ging dus open, hmm lekker hoor, dat zal ik niet ontkennen. Maar ik bleef ervan eten en voordat ik het wist had ik een kwart van de zak verorberd. Ik sloot de zak en nam een kop thee. Geen problemen, dacht ik.
Twee uur later toen ik thuis kwam begonnen de problemen, ik werd helemaal naar en mijn handen begonnen te trillen. Ik werd bloedchagrijnig en kon me slecht concentreren op wat ik aan het doen was. Mijn dochter gilde om aandacht en mijn man was iets tegen me aan het vertellen en ik snauwde beiden af alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Ik schrok me rot en opeens begon me te dagen dat ik dit, weliswaar in mindere mate, herkende uit vroeger tijden (AP Paleo). Ik wist wat er nodig was, suiker, ik moest een snelle shot suiker hebben om me weer wat beter te voelen. Bizar, maar nadat ik een toevallig rondslingerend paaseitje opat (ik heb vrijwel geen andere snelle koolhydraten meer in huis en het fruit was natuurlijk net op) ging het weer ietsje beter. Hoe bedoel je bloedsuikerschommeling (dip). Die had lang niet gehad. Ik voelde me een junk dat ik een paaseitje nodig had om me weer even beter te voelen en was het zat.

Ik heb altijd gezegd dat ik liever ‘the real deal’ heb als het aankomt op snoepmomenten (mijn 20%). Maar daar begin ik nu keihard van terug te komen. Het is niet goed, althans niet voor mij. Ik heb duidelijk na mijn Whole30 nog niet echt gek gedaan anders had ik het al eerder moeten ervaren (al begrijp ik dat mijn grootste zwakte, roomijs, niet een enorm effect heeft op je bloedsuikerspiegel, dat heeft iets met kou te maken ofzo zou ik weer even moeten opzoeken). Anywho, ik denk dat dit mijn ‘sick & tired”momentje was. Ik ben er echt even van genezen. Ik ga me voor de sporadische lekkere trek toch maar wat meer verdiepen in paleo snoepgoed volgende keer.

Het zakje snoep heb ik aan mijn collega’s gegeven :-).

Mijn sterkste jaar ooit

Mooi hè, een nieuw jaar, nieuwe doelen. Ik doe normaal nooit zo mee met die onzin, maar dit keer lijkt het wel of ik niet anders kan, alsof ik wordt aangetrokken door een onzichtbare energie (uhm, is energie überhaupt zichtbaar?). OK, dit klinkt misschien wat zweverig en daar zitten jullie paleo-ers natuurlijk niet op te wachten, maar dit jaar wordt mijn sterkste jaar ooit, ik voel het ik heb er zin in en ik ga ervoor!

Tweeënhalf jaar geleden is mijn aftakeling begonnen, zowel in biologische zin (ik was toen dertig) als fysiek. Ik was zwanger van mijn dochter Thaïs en kreeg al snel veel last van de gebruikelijke zwangerschapskwalen, vervolgens heb ik ruim twee weken met ondragelijke hoofdpijn op de bank gelegen, niet in staat om iets te doen en pijnstilling was uit den boze (dat enkele paracetamolletje dat ik wel mocht hielp natuurlijk voor geen meter). Naast de continue misselijkheid in de eerste vier maanden van mijn zwangerschap was de algehele vermoeidheid ook geen pretje. So far so good, typical pregnancy, zou je denken en dat klopt ook wel. De een heeft er meer last van dan de ander en op zich was het allemaal niet wereldschokkend, alleen wel heel vervelend als je ondertussen een fulltime baan hebt en een opleiding probeert af te ronden in de avonduurtjes. Dat laatste is dus ook niet gelukt 🙁 want verderop in mijn zwangerschap kreeg ik bekkenklachten. Veel fysio, actieve rust en alternatieve massages hebben me van een officiële bekkeninstabileit afgehouden, maar ik had geen week langer moeten werken. Ik kon op een gegeven moment echt niet meer zitten, was regelmatig staand achter mijn computer aan het werk. Ik ben dan ook 6 weken voor de uitgerekende datum mijn verlof in gegaan, helaas moest ik toen wel nog een paar tentamens maken en die houten stoelen hebben voor altijd een trauma achtergelaten, drie uur op zo’n stoel en dan ook nog je tentamen proberen te volbrengen was echt een uitdaging.

Vóór mijn zwangerschap sportte ik 4 a 5 keer per week, er zat weleens een week tussen van 3 keer maar ik was redelijk fanatiek. Ik deed voornamelijk aan fitness/krachttraining en daarnaast maakte ik bergwandelingen op de summit machine. De meesten van jullie zullen dit apparaat niet kennen, maar het is in mijn ogen het zwaarste en meest effectieve cardio apparaat op de markt, anderen vonden dat eerste waarschijnlijk ook want het werd nooit langer dan 3 minuten gebruikt waardoor het min of meer mijn privé apparaat werd in de sportschool :-). Bij gebrek aan een huis in Nepal, waar ik een paar jaar geleden een mooi wandelvakantie in de bergen heb gemaakt, is dit apparaat het beste wat er, in Rotterdam, bij een goede bergwandeling in de buurt kwam. Ik heb het sporten uiteindelijk tijdens mijn zwangerschap helemaal opgegeven, wandelen deed ik op de geasfalteerde paadjes om de kralingse plas, maar na een uur wandelen moest ik altijd twee dagen bijkomen, lichamelijk, de pijn in mijn bekken was gewoon te heftig. Dus dat wandelen kwam niet vaak voor. Ik wist zeker dat wanneer ik bevallen was dat ik dan snel weer terug zou zijn in mijn oude routine, natuurlijk dat moest dan even om de baby heen gepland worden maar dat is zo gepiept (dacht ik, naief als ik was). Niets is minder waar, inmiddels is mijn dochter anderhalf en ik ben lichamelijk net zo sterk als een vrouw van 70 (althans zo ervaar ik het) en is de sportschool is plek geworden uit een ander universum, zoo ver weg (en toch zo dichtbij). Na de bevalling heb ik bijna een jaar lang pijn in mijn gewrichten gehad, vooral hurken of lang in dezelfde houding zitten en dan opstaan voelde niet best aan. Sporten werd nog even uitgesteld, voor zover het überhaupt agenda technisch mogelijk was (mijn man werkt onregelmatig en met mijn fulltime kantoorbaan blijft er akelig weinig tijd over zonder dat je bij je kind moet zijn).

Tegen de tijd dat ik het gevoel had dat die gewrichtspijnen zo goed als weg waren ben ik op mijn hoogste Loubi’s naar de opera gegaan. Tot overmaat van ramp stond ik op een tegel waar een gat onder zat en dat heeft me een flinke meniscus blessure opgeleverd, waar ik nu pas sinds een week of twee van hersteld ben. Het heeft me ruim een half jaar fysio en versterkende oefeningen gekost om dat weer in orde te krijgen. Achteraf denk ik trouwens dat die gewrichtsklachten ook (deels) te maken kunnen hebben gehad met een calciumtekort, ik ben daar inmiddels erg alert op en soms wanneer ik het weer voel neem ik een extra dosis calcium, de klachten zijn dan eigenlijk snel weer over. Anyhow, ik ben na ruim twee jaar op dit punt beland, my cross-over. Na een enkele verwoedde poging in de sportschool (direct na werktijd en net voordat de kleine van de crèche gehaald moet worden, ik zeg je dat is geen doen) zeg ik de sportschool vaarwel en vaar een nieuwe koers; yoga en touwtje springen.

Ik heb al geruime tijd een online abonnement op de beste ‘yoga studio’ die je je kunt bedenken; myyogaonline, dat ik nu eens ten volle wil gaan benutten. Voor zo’n 8 euro per maand heb je op elk gewenst moment elke mogelijke yoga instructieles die je je kunt bedenken (van beginner tot gevorderde en van Hatha tot Ashtanga, zet je verwarming wat hoger en je maakt je eigen Bikram variant). Zelfs fit for free is duurder 🙂 Het enige wat je nodig hebt is een slapend kind en een matje. Vanaf nu ga ik minimaal vijf keer (ik hou niet van kleine doelen) per week een yogalesje doen in mijn eigen huiskamer want ik ben dat slappe lijf meer dan zat. Om ook een beetje aan mijn conditie te werken schaf ik binnenkort een touw aan om langzaam mijn conditie weer een beetje op te bouwen (en zo mijn knie nog verder te kunnen versterken). Momenteel spring ik een paar minuten met een denkbeeldig touw, wat eigenlijk ook prima werkt. Gelukkig hebben de buren nog niet geklaagd (ik kan natuurlijk niet naar buiten met een slapende peuter). Hopelijk kan ik dan over een paar jaar als die kleine wat groter is weer eens wat flinke wandelingen gaan maken (te beginnen in de Ardennen :-)). En voor wie denkt dat yoga geen zoden aan de dijk zet, eat your hart out.

Whole30 again [& recept voor ghee]

De feestdagen, of eigenlijk  het vreetfestijn (want dat is het bij ons), zijn weer voorbij. Ondanks dat ik altijd erg uitkijk naar de feestelijke decembermaand, ben ik ook weer harstikke blij als alles achter de rug is. Meer dan ooit heb ik dit jaar ook de behoefte aan een frisse nieuwe start. De afgelopen maand ben ik me flink te buiten gegaan aan gebak, noga en chocolade, zo erg dat het me echt de neus uitkomt inmiddels (en zo gek heb ik nou ook weer niet gemaakt). Zelfs manlief vroeg wanneer we weer een Whole30 gaan starten, nou bij deze. Vanaf 1 januari doen wij een nieuwe poging, ik ben benieuwd of ik het deze keer wel volhoud tot het einde (smiley).

Ter voorbereiding op mijn Whole30 heb ik ghee gemaakt, ik kan niet zonder mijn roomboter, dus heb van de rauwe boter die ik altijd gebruik ghee gemaakt. Roomboter is namelijk niet toegestaan tijdens een Whole30 (want het is zuivel), maar ghee wel omdat daar de melkbestanddelen uit zijn gehaald. Mocht je niet weten wat ghee is; ghee is een soort geklaarde boter, oftewel boter die langzaam verhit wordt en na een uur/anderhalf uur (en soms zelfs langer) zachtjes pruttelen (bovenop is een witte korst ontstaan en op de bodem zijn de bezinkselen lichtjes gebruind) wordt gezeefd door een kaasdoek. De melkbestanden worden op deze manier gescheiden van het vet en het water uit de boter is dan inmiddels verdampt. Er blijft een gele vloeibare substantie (botervet) over die hoger verhit kan worden dan boter. In principe bewaar je ghee buiten de koelkast, maar voor de zekerheid bewaar ik hem zelf liever toch erin. In de winter vind ik het lekker om tijdens de bereiding nog een laurierblaadje en twee kruidnagels toe te voegen, dat geeft een heerlijke volle smaak aan de ghee. Zie hierboven het resultaat. Vind je het teveel werk om ghee zelf te maken, dan kun je bijvoorbeeld deze kopen.

Ik was eigenlijk niet van plan weer een heel verslag te gaan maken van deze keer Whole30, echter als jullie daar wel op zitten te wachten dan zal ik het alsnog voor jullie bij gaan houden. Laat het me maar even weten via een reactie of tweet, bij minimaal 10 geïnteresseerden zal ik het weer bij gaan houden.

Enne nog een gezond 2013 toegewenst!!

Whole30 of uh 23

Eindelijk heb ik de tijd gevonden om mijn vierde (en laatste) week Whole30 aan jullie te verslaan. Om maar meteen met de deur in huis te vallen, het liep een beetje anders dan gepland deze week. De oplettende lezer heeft in de titel al kunnen zien dat mijn avontuur vroegtijdig is gestopt, ik heb nog getwijfeld om door te gaan maar heb uiteindelijk toch besloten dat het beter was te stoppen.Het zit zo, de eerste dagen van week 4 van mijn Whole30 avontuur verliepen goed, ik heb me netjes aan de regels gehouden en mijn mentale cravings die zo opspeelden in week 3 waren gelukkig weer weg, heel apart van de een op de andere dag. Op de derde dag van deze vierde week hadden wij een etentje bij vrienden, ik had van tevoren aangegeven dat ze geen rekening met mij hoefden te houden (voor een leek op paleo gebied is het gewoon niet te doen te bedenken wat wel en niet kan) en ik had eerlijk gezegd ook niet zo’n zin om een hele waslijst met “no-go” ingrediënten door te geven. Daarnaast was het de keren dat we ergens anders hadden gegeten, tot nu toe, wel redelijk goed gegaan dus onbewust verwachtte ik dat van deze avond ook. Helaas, op de pompoensoep en het vlees bij het hoofdgerecht na was het geen paleo maal. De witlof (gekarameliseerd) en de aangemaakte sla met mozzarella waren voor Whole30 begrippen geen optie alsmede de aardappelen die erbij geserveerd werden. Ik had zo’n honger en ZO’N trek in die witte wijn die naar me stond te lonken, dat ik voor de bijl gegaan ben. Zwak misschien. Hoe dan ook, in een klap was mijn avontuur voorbij, mijn weken van voorbereiden, sterk houden, ontdekken van nieuwe gerechten, volharding, nieuwe energie én afzien waren opeens weg. Alsof het niets was, en meer nog alsof het voor niets geweest was.

Binnen enkele dagen echter ontdekte ik dat het zeker niet voor niets is geweest. Na het etentje, ik ging helemaal los (heb de schaal met chocoladekruidnoten die later nog op tafel kwam half leeg gevreten), heb ik nog geprobeerd de volgende dag weer terug te gaan naar het Whole30 regime. Dat lukte op zich aardig, eigenlijk vond ik het wel prettig en inmiddels voelde het ook wel aan als vertrouwd (da’s dan toch die minimaal benodigde drie weken hè). Maar al snel lonkte toch weer dat stukje chocolade of die roomkaas die zo lekker is door de spinazie. Ik heb het allemaal gedaan de afgelopen dagen. Ik ben ook door de supermarkt heen gelopen met het plan alles te kopen wat de afgelopen weken verboden was en daar eens lekker van te gaan genieten. Drie keer raden waarmee ik thuis kwam…….een pak kaakjes voor mijn dochter (ze waren in de aanbieding). Ik liep langs het toetjesschap en kon niets bedenken dat ik zo lekker vond dat ik dat perse weer moest eten, ik ging naar de ijsafdeling en zelfs Ben&Jerry deden me niets. Op de snoep- en koekafdeling, precies hetzelfde. Het is niet zo dat ik nu niets meer lekker vind, maar na die uitbundige avond met kruidnoten toe had ik er eerlijk gezegd helemaal niet zo’n behoefte aan. En gelukkig ben ik al wel zo ver dat ik het dan maar niet koop. Wel hebben we later in de week een doosje goede bonbons gehaald bij de Bontekoe. Normaal overleeft zo’n doosje het nog geen dag bij ons, nu bijna een week later is er nog 1/3 van het doosje over. Ongelofelijk!

Afgelopen weekend heb ik wel lekker gesmuld van ijs met Apple crumble bij vrienden, maar ik durf niet en wil ook niet teveel toegeven aan de zoete verleidingen. Daarvoor zijn de afgelopen weken mij te dierbaar geweest. Ik heb veel geleerd, een Whole30 is hoofdzakelijk een mentale strijd that’s for sure. Ik baal wel dat ik die strijd verloren heb, achteraf gezien had ik die laatste paar dagen toch wel vol kunnen houden en had ik het bij alleen maar vlees en pompoensoep kunnen houden die avond. Maar ik was er gewoon helemaal klaar mee, ik ben mentaal echt door een dal gegaan, met name in de derde week, en dat is nog het meest frappante, want de doorsnee Whole30-er gaat zich in de derde week juist weer wat beter voelen. Voor mij gaan de standaard regeltjes dus niet op, al is dat eigenlijk wel de story of my life :-). Deze Whole30 challenge heeft me echt laten zien, dat ondanks dat je geen (aantoonbare) voedselintoleranties hebt, je er heel veel bij te winnen hebt om zuivel, granen en ongeraffineerde koolhydraten maar zoveel mogelijk te laten staan. Hiermee heb ik naar mijn idee groot voordeel behaald ten aanzien van mijn huid. Die is zoveel gladder geworden, ook in mijn gezicht. Ik kreeg op het laatst ook complimenten van mensen om mij heen bij wie dat was opgevallen. Naar mijn idee heb ik een wat jongere uitstraling gekregen, frisser, mijn huid lijkt ook een zijdeglansje te hebben terwijl ze hiervoor wat dof en droog was. Ik heb nog wel mijn dagcrème nodig hoor, zeker met dit weer, maar normaal gesproken heb ik in deze tijd van het jaar redelijk wat droge plekken in mijn gezicht en zijn de maskers en volle crèmes niet aan te slepen (en dan vaak nog zonder succes). Dit is voor het eerst in zeker tien jaar, dat mijn huid nog steeds rustig en ontspannen (niet trekkerig) is.

Wat heb ik verder opgestoken van de afgelopen drie weken (naast mijn verbeterde huid):

^Rozer en vlakker tandvlees (het ziet er gewoon gezonder uit)

^Meer energie, in mijn geval niet met sprongen vooruit gegaan maar toch echt wel fitter over de gehele dag genomen

^Betere nachtrust en vooral veel frisser bij het opstaan

^Ik ben milder gestemd, ben minder snel boos/geïrriteerd

^Geen last meer van droge ogen, iets wat voorheen standaard aan het einde van de middag opkwam (ik ben lenzendrager)

^Geen dipjes meer in de middag

^Geen honger of trek (alleen mijn mentale cravings ;-))

^Ik ben 2,1 kg afgevallen (waarvan 1,4 kg vet/ 1,1 procentpunt) en mijn buikomtrek is met  ruim 3 cm afgenomen

Trouwens de dag na het etentje met de wijn en kruidnoten had ik meer moeite met opstaan (en nee het lag niet aan dat ene glas wijn). Een herkenbaar gevoel van voor mijn paleo periode, je voelt je echt fitter op voeding met minder koolhydraten. Mijn man had vervolgens twee dagen achter elkaar brood op bij de lunch en merkte gelijk op dat dat een negatieve invloed had op zijn stoelgang en het gaf hem ook een lichte buikpijn. Voor hem geen brood meer. Ikzelf heb alleen wat volkoren zuurdesembrood op, maar geen opvallende klachten. Behalve de volgende ochtend bij het opstaan, op de dagen dat ik brood, ijs, suiker of iets dergelijks heb gegeten merk ik dat de volgende ochtend direct bij het opstaan. Ook merk ik dat ik nadat ik suikerrijk voedsel heb gegeten toch sneller boos/geïrriteerd reageer, dat heeft waarschijnlijk met bloedsuikerpieken te maken. Alleen al voor mijn huid, energieniveau in de ochtend en humeur wil ik voortaan voorzichtig zijn met suikerrijke voeding en kaasjes. Ik blijf een groot fan van snoepgoed, maar ik heb nu wel ervaren wat het met je lichaam doet. Ik hoef alleen maar terug te denken aan de tijd voor mijn Whole30 en aan de dagen dat ik suiker eet om te weten dat ik daar het beste zo min mogelijk van kan gebruiken. Daarnaast is dat volle gevoel in je buik nadat je (veel) koolhydraten hebt gegeten eigenlijk helemaal niet prettig. Gek hè, dat was me in het verleden nooit zo opgevallen.