Het is de laatste maanden een beetje stil van mijn kant. Een aantal lezers weet wel dat ik momenteel een erg druk bestaan heb en dat is ook een van de redenen dat het eventjes wat stiller is. Echter, de laatste weken lijkt het juist drukker te worden dan rustiger, terwijl dat toch echt niet de bedoeling was. Ook mijn voedingspatroon ligt helemaal, en niet vrijwillig, op zijn gat. Verschillende keren heb ik geprobeerd mijn gezonde paleo voedingsschema weer op te pakken, helaas nog zonder succes. Hoe gek het ook klinkt, maar ik vind het verschrikkelijk dat het me momenteel niet lukt. Ik hoor je bijna denken, maar waarom doe je het dan niet gewoon, hup kom op even de schouders eronder! Dat is precies wat ik al weken probeer, maar het lukt me niet en tot op een paar dagen terug wist ik niet hoe het kwam.

Ik kon hierover zwijgen, en mooie recepten  blijven posten op mijn blog en doen alsof er niets aan de hand was, maar zo zit ik niet in elkaar. Ik wil ook mijn zwakkere momenten laten zien, dit blog is twee jaar geleden gestart als stok achter de deur voor mijn nieuwe voedingspatroon en daar horen ook de valkuilen bij. Sinds een paar dagen ben ik achter een nieuwe valkuil gekomen. Slaap.

De laatste maanden slapen mijn man en ik verschrikkelijk slecht. Onze kleine heeft maar weinig slaap nodig en denkt dat dat ook voor ons geldt, dus zij maakt er iedere avond (en nacht) een feest van. Samen met mijn drukke schema heeft mij dat inmiddels behoorlijk opgebroken en ik ben nog te moe om een planning te maken voor het eten van de volgende dag, laat staan de komende week. Daar gaat het al fout, geen planning. Ik doe wel een poging, maar ben volkomen fut- en inspiratieloos. Er zijn dagen dat ik vlees of vis uit de vriezer haal en er ’s avonds achter kom dat we eigenlijk geen groente meer in huis hebben (die niet overleden zijn). Dan wordt het weer een ritje naar de patatzaak :-0. Twee dagen en 2 afhaalmaaltijden later heb ik dan eens tijd om naar de supermarkt te gaan, sla flink in en ben ervan overtuigd dat het goed komt. Maar, wanneer ik ’s avonds bekaf thuis kom en mijn dochter echt niet van plan is om te gaan slapen en ik om half negen op de bank neerplof kan ik het gewoon niet meer opbrengen iets te koken (en dat terwijl koken echt mijn hobby is). Wel groente in huis, maar vergeten het vlees uit de vriezer te halen en alles lijkt een brug te ver. Ik bel weer de afhaal en stop me vol met meuk (geen granen, maar wel alleen vlees en patat). De volgende ochtend merk ik het door een katerig gevoel, iets wat ik standaard krijg wanneer ik teveel suiker(s) heb gegeten tegenwoordig. Het ergste is, het is er inmiddels alweer zo ingesleten dat mijn ervaring uit mijn zure snoepjes blog al niet meer gebeurd. Ik ben terug bij af en voel me nog moedelozer.

Onder de douche neem ik me voor dat het die dag echt anders gaat, ik begin met wat fruit en noten en houd het dan gemakkelijk vol tot de lunch. Me niet beseffende dat mijn voedingspatroon overdag eigenlijk niet het probleem is. Na een lunch met een goedgevulde salade (die ik niet zelf heb gemaakt en waarvan en vast en zeker ongewenste stoffen in de dressing zitten) krijg ik al heel snel de behoefte aan zoet. Ik vecht de hele middag tegen dit gevoel, probeer het te stillen met wat fruit maar de behoefte gaat niet weg. Ik vergrijp me tenslotte aan wat dan ook voorhanden is (een chocolademelk uit de automaat, en later nog een) en eindig met een suikerdip. Als ik beter had voorbereid was dit niet gebeurd, waarom heb ik dat niet gedaan? Ik ben te moe om er over na te denken en haast me naar de crèche om mijn dochter op te halen. Terwijl ik in de file sta knort mijn maag en voel ik me alweer nog steeds futloos, helaas gaat het nog een paar uren duren voordat ik kan gaan eten.

Na een heftige routine thuis met mijn dochter wordt het tijd om te koken. Mijn man heeft avonddienst en ik voel niet de noodzaak iets voor mijzelf alleen te koken. Met nog bergen werk te verzetten voor de shop besluit ik dat eerst maar eens te gaan doen. Inmiddels ben ik al lang weer over mijn hongergevoel heen dus dat gaat prima, totdat ik om negen uur toch echt iets moet eten. Niets in huis wat ik nog binnen een kwartier kan bereiden dus bel ik maar weer de afhaal en omdat ik inmiddels zo’n honger heb bestel ik ook wat ijs erbij. Ik prop mezelf helemaal vol omdat ik veel te laat ben gaan eten en het voedsel dat ik binnenkrijg natuurlijk voor geen meter verzadigd, althans niet langer dan een half uur, duh het zijn bijna alleen maar koolhydraten.

Ik heb nog heel wat werk te doen en besluit nog even door te werken. Uiteindelijk is het een uur ’s nachts voordat ik naar bed ga. Ik vind mijn dochter in mijn bed, klaarwakker, samen met ene van mijn kookboeken, haar gezicht volgesmeerd met creme en met de vraag of ze naar beneden mag om te gaan spelen. Euh, natuulijk niet. Het duurt wel even voordat ik haar weer zo rustig heb dat ze weer wil gaan slapen en uiteindelijk ligt ze naast me in bed. Niet bevorderlijk voor mijn nachtrust.

De volgende ochtend gaat de wekker veel te vroeg. Ik moet om half acht alweer in de auto zitten op weg naar een klant. Zelfs de douche heeft me niet wakker kunnen krijgen. Op de automatische piloot rijd ik ernaartoe. Daar aangekomen is het enige waar ik aan kan denken; koffie! Ik drink nooit koffie, nooit gedaan ook. Ik kies voor de chocolademelk omdat ik ook nog niet gegeten heb en er niets te eten is. Vervolgens besluit ik toch maar voor een half choco half koffie te gaan in de hoop dat ik alsnog een beetje fitter wordt. Het helpt iets en tijdens de lunch neem ik een uitsmijter (met spek, geen kaas), zonder brood, en een salade. Omdat deze maaltijd inmiddels te low carb is voor wat ik de afgelopen tijd gewend ben heb ik al snel weer trek. Ik zit inmiddels diep in mijn vicieuze cirkel en weet niet hoe ik eruit moet komen. Wanneer ik gezond probeer te eten krijg ik trek, wanneer in ongezond (lees veel suiker, granen of niet gevarieerd genoeg) eet blijf ik ook trek houden, ik kom maar niet van die trek af en wordt met de dag vermoeider.

Dit is iets waar ik af en aan de laatste weken mee worstel. Paleo houdt me hier normaal gesproken vanaf, ik heb binnen paleo vrijwel geen last van lekkere trek of energiedips, hoofdpijn, vermoeidheid of stemmingswisselingen. Pas gisteren realiseerde ik me dat ik al maanden niet met paleo bezig ben. Ondanks mijn pogingen paleo te eten ben ik in alle drukte ‘vergeten’ aandacht te besteden aan de andere aspecten van paleo, beweging, ontspanning en voldoende slaap. Ik leer het kennelijk graag the hard way: als die niet in orde zijn ben je dus niet bezig met paleo!

Die laatste drie zo belangrijke onderdelen van paleo heb ik volledig links laten liggen. Het gaat me even tijd kosten dit op de rit te krijgen, maar ik heb nu gelukkig door waardoor het me niet lukte. Terugkijkend op de afgelopen hectische tijd kan ik niet anders dan concluderen dat mijn problemen zijn begonnen met veel te weinig slaap. Vervolgens te weinig ontspanning en tenslotte met een momenteel volledige sedentaire leefstijl. Het is weer tijd voor actie. Als het de komende weken nog even wat rustiger is op mijn blog weet je hoe het komt; ik heb eerst wat werk voor mezelf te verrichten. Ik moet mijn slaaproutine verbeteren en planningen maken. Ook is het belangrijk in deze drukke tijd toch tijd vrij te maken voor wat meditatie/yoga en wat beweging. Ik weet zeker dat wanneer ik dat weer een beetje op orde heb, de rest weer goed gaat lopen. Een ding heb ik de afgelopen maanden wel geleerd, zonder voldoende slaap houd ik mijn paleo voedingsschema niet vol en zonder mijn paleo voeding houd ik mijn drukke leefstijl niet vol. Ik moet eerst weer eens goed gaan slapen. Welterusten.