Ik ben gestopt met de Whole30, met pijn in mijn hart dat wel. Afgelopen weekend ben ik ziek geworden (griep), mijn dochtertje was heel de week al ziek en sliep daardoor nog slechter dan normaal, wij dus ook. Het was een kwestie van tijd voordat ik en mijn man ook ziek zouden worden. Ik werd het dus afgelopen weekend en mijn goede voornemens met een strak eet- en kookschema voor deze week konden daardoor regelrecht de prullenbak in en aangezien het afgelopen week ook al niet al te best ging (veel maaltijden overslaan) zou het niet gezond zijn deze Whole30 door te zetten.

Wanneer je, zoals ik, een Whole30 begint om je voedingspatroon weer een beetje in een normaal ritme te krijgen, gezonder eten en niet meer snoepen en dat vervolgens aanpast naar een schema waarin je weliswaar gezonder eet maar veel te weinig dan heb je de plank behoorlijk misgeslagen. Afgelopen zondag heb ik uiteindelijk zelfs eten besteld bij de Griek omdat ik niet kon koken, het werd vlees, patat en salade en die salade kreeg ik dus echt niet weg. De patat vreemd genoeg wel en dan ga je weer over op junk en dat was nou net niet de bedoeling. Ik besefte me dat ik eigenlijk wel erg veel van mijzelf vraag op dit moment en dat het gewoon beter is te stoppen met de Whole30 voor nu. Naast al mijn verplichtingen op dit moment is een strakker eetschema met beperkingen gewoonweg iets teveel.

Toch worstel ik nog met mezelf. Er zijn genoeg mensen die (verplicht) een nog veel strakker eetschema erop na houden (AI-paleo) en ook niet zomaar kunnen zeggen, ach het is me nu even teveel, ik stop ermee en ga binnenkort wel weer verder. Ik ben me dan ook absoluut bewust van mijn bevoorrechte situatie waarin ik dat dus wel kan zeggen en ben me er tegelijk ook wel van bewust dat doordat ik verplicht op een strak voedingsregime sta ik mezelf eigenlijk ook een drukker schema heb aangemeten (dan zou moeten).

Hoe dan ook, deze Whole30 is een blok aan mijn been geworden en dat is zeker niet de bedoeling. Ik wil wel zo suiker- en graanloos mogelijk blijven eten de komende tijd, maar verdere restricties t.a.v. boter, kaas, een aardappel, zoetstoffen in je voeding (honing, ahornsiroop, ik gebruik nu ook manuka honing voor mijn weerstand), vers vruchtensap, tussendoortjes en wat er wel of niet door een restaurant/afhaal aan toevoegingen aan mijn eten zijn gedaan zijn me nu gewoon even teveel.

Een Whole30 geeft aan dat bepaalde voeding niet gegeten mag worden, dat deze dingen slecht zijn. Je zou eigenlijk nooit zuivel, suiker en granen moeten eten want ‘dat is de de duivel’. Op een of andere manier werken zulke restricties doorgaans averechts bij mij, als dat gezegd wordt dan wil ik ze juist harder, meer en veel. Maar ik wil juist ook gezond en goed eten. Normaal zou ik lekkere recepten uitzoeken mijn zinnen wat proberen te verzetten. Dat laatste is goed gelukt dit keer, te goed want ik at gewoon niet meer. Dat eerste kwam ik gewoonweg niet aan toe, waardoor ik een probleem had op momenten dat ik iets lekkers wilde eten, want dat gebeurd gewoon (iets lekkers willen eten). Tijdens een Whole30 fantaseer je dan ook regelmatig over allerlei troep die je wilt eten, zelfs als je daar tijdens je normale paleo eetpatroon zonder absolute restricties totaal geen behoefte aan hebt. Pizza, kaneelbroodjes, chocoladeletters noem maar op. En echt, pizza?? Ik ben daar nooit fan van geweest. Om niet in die verleiding te trappen, ben ik nu gestopt, zodat ik gewoon gezond kan blijven eten de komende tijd zonder alsnog overstag te gaan voor iets waar ik achteraf echt spijt van heb als ik het heb gegeten. En dat incidentele stukje Parmezaanse kaas dat dan in de pesto in mijn tomatensoep gaat hoef ik me dan niet schuldig over te voelen.

Ladies die nu nog bezig zijn met de laatste loodjes Heleen, Bonnie, Candy, Suzan en ….. heel veel succes nog!! Jullie gaan het vast beter doen dan ik.