Review: Paleo cakemix van Paleo2Go

Onlangs vroeg Sabine van Paleo2Go mij om een van haar cakemixen uit te proberen. Op zich was ik wel geïntrigeerd door het idee van een prefab paleo cakemix en vroeg me tegelijkertijd af of het wel lekker zou zijn. De uitdaging ging ik dus graag aan, mijn bevindingen lees je hier.

De cakemix werd verstuurd met de ‘gewone’ post, dat was voor mij ideaal zodat ik er niet voor thuis hoefde te blijven. In het keurige doosje zat een zakje cakemix en een flyer van Paleo2Go, complimenten het zag er goed verzorgd uit! Ik kreeg de neutraliscious cakemix toegestuurd, dat is een cakemix waar verder geen toevoegingen in zitten, behalve wat kaneel. Ik twijfelde of ik de cake puur zou uitproberen of er een eigen draai aan zou geven. Ik koos voor het laatste en besloot er wat gehakte chocolade en fijngemalen groene cardamom aan toe te voegen.

Bereiden ging eenvoudig, wel diende ik voor de basismix nog wat eieren en kokosolie toe te voegen. De aanwijzingen op de verpakking zijn duidelijk, al twijfelde ik even wat er precies onder het mixen van de eieren met de kokosolie verstaan werd. Moest het schuimig geklopt worden of alleen kort gemengd? In de volgende stap werd, na toevoeging van de cakemix, verwezen naar ‘mixen tot een egaal geheel’ en dus leek me niet echt uit te maken hoe(lang) ik het zou mixen. Ik heb het daarom kort goed door elkaar gemixt en vervolgens nog een minuut of 2 tijdens de volgende stap. Op het eind voegde ik er naar eigen inzicht nog 50 gram gehakte pure chocolade aan toe en de fijngemalen zaadjes van 2 groene cardamompeulen.

Terwijl de cake in de oven stond werd ons huis doordrongen van een heerlijke geur! Echt, erg lekker. Ik kon niet wachten om de cake uit te proberen, de lichte twijfels die ik op dat moment nog had verdwenen als sneeuw voor de zon, iets wat zo lekker ruikt kan haast niet vies zijn.

De cake was klaar en kwam mooi licht gebruind uit de oven, precies volgens het voorschrift op het pakje na 35 minuten. Helaas kwam de cake na het afkoelen niet zonder scheuren uit het cakeblik, ondanks dat ik het cakeblik vooraf met kokosolie had ingevet. Wellicht dat bestuiven met wat kokosmeel na het invetten van het cakeblik dat had kunnen voorkomen. Ik besloot daarom de cake dan ook maar van een laagje chocolade te voorzien, zodat de cake iets fotogenieker werd.

Het lange wachten begon, de cake moest volledig zijn afgekoeld voordat ik de chocoladelaag erover kon doen en vervolgens moest de chocoladelaag dan ook nog drogen. Mijn dochter begon me inmiddels met grote puppy ogen aan te kijken en streek met haar vinger door de chocolade over de cake, “is ie nou nog niet klaar, mama?’. OK, Ok, ik maakte snel een foto en we vielen aan op de cake, met de chocolade nog half vloeibaar.

Goddelijk!! Echt, niet verwacht, maar zeker een goed resultaat. De cake is dezelfde dag nog opgegaan, als zegt dat niet veel hier in huis (alles moet altijd gelijk op). Maar, wanneer het enthousiasme niet groot is dan verdwijnt hier iets ook rustig de vuilnisbak in en dat is absoluut niet gebeurd, dus Sabine heeft goed werk geleverd!

Mijn oordeel is dan ook dat wanneer je trek hebt in iets lekkers, maar wel graag binnen de grenzen van het paleo dieet wil blijven, deze cakamix zeker een aanrader is (ook voor niet-paleo’s overigens!). Je zult niet teleurgesteld zijn. Ik heb diverse paleo bakrecepten uitgeprobeerd de afgelopen jaren en ben er doorgaans weinig enthousiast over, maar deze cakemix kan ik echt aanbevelen!

Wil je de cakemix ook eens uitproberen? Bestel deze en/of een chocolisciousvariant op paleo2Go.nl, je kunt daar trouwens ook kant-en-klare cakes en brownies bestellen, handig als je zelf niet zo’n bakwonder bent.

 

Ik ben niet betaald voor deze review noch is deze review in opdracht geweest, deze review weerspiegeld mijn persoonlijke mening.

Herfstige spruitjes

De herfst is inmiddels officieel begonnen en als we de meteorologen moeten geloven hebben we zojuist het laatste warme weekend van het jaar gehad. Hoog tijd dus voor een herfstig recept.

Wanneer de herfst begint krijg ik al snel zin in spruitjes, heerlijk wanneer ze niet te lang gekookt of gestoomd zijn en nog een lekkere bite houden. Ik ben sowieso dol op de wat bittere groenten, witlof is sinds mijn kindertijd al favoriet (heerlijk uit de oven met ham en kaas). Ondanks dat ik van een bittertje in mij eten houdt is vind ik het het lekkerst wanneer het gecombineerd wordt met wat zoets. Voor dit recept koos ik daarom voor gerijpte (dikke) balsamico als begeleider van de spruitjes. Met circa 15 gr koolhydraten

voor 4 personen als bijgerecht

500 gr spruitjes, schoongemaakt
150 gr kastanjechampignons, in blokjes gesneden
1 grote vijg, in partjes
1/2 – 1 el stroperige balsamico-azijn (min. 12 jr gerijpt)
(gras)boter

Kook of stoom de spruitjes beetgaar. Bak ondertussen de in blokjes gesneden kastanjechampignons in wat roomboter tot ze mooi bruin gekleurd zijn.

Doe de spruitjes in een schaal wanneer ze beetgaar zijn. Roer er voorzichtig een klontje roomboter door en de gebakken kastanjechampignons.

Schep voorzichtig de vijgenpartjes erdoor en schenk er de balsamico-azijn over.

Lekker met een gebakken speklapje, wat het een prima low carb maaltijd maakt met circa 15 gr. koolhydraten per portie.

Broccolicurry met aardbeien

Sinds paleo worden er bijna geen curry’s meer gegeten hier thuis, maar soms mis ik ze wel. Het werd dus hoog tijd ze eens te herintroduceren èn het leek me leuk eens te experimenteren  met ongewone(re) ingrediënten voor in een curry. Met het zomerseizoen kwam ik vanzelf uit op aardbeien en dat leverde een verrassend lekkere combinatie op. De aardbeien  geven een frisse touch aan de curry.

Dit recept is inclusief bloemkoolrijst, maar je kunt natuurlijk ook gewoon lekker veel groenten of wat gekookte zoete aardappel erbij eten.

2 porties

300 gr kip(dij)filet
50 gr rode currypasta
250 ml kokosmelk
1 tl nigellazaadjes
600 gr broccoli
150 gr aardbeien
kokosolie
1/2 bloemkool
zout, zwarte peper

rode currypasta*
1 sjalotje
1 stengel sereh, alleen het wit
2-6 rode chilipepers (naar smaak)
3 tenen knoflook
2 tl. geraspte laos
sap en rasp van een halve limoen
zout

 

Snijd de kipfilet in blokjes en de broccoli in roosjes. Halveer de aardbeien.

Maal alle ingrediënten voor de currypasta fijn in een vijzel (dan eerst fijnhakken) of in een keukenmachine.

Bak de kipfiletblokjes in wat kokosolie. Voeg ondertussen de rode currypasta toe en roer goed door.

Schenk geleidelijk de kokosmelk erbij, pas op het kan spetteren vanwege de hoge hitte, en roer tot de saus een geheel is. Laat zachtjes 10 minuten pruttelen onder af en toe doorroeren.

Kook ondertussen de roosjes broccoli in 6 minuten beetgaar en giet ze af.

Hak de bloemkool tot ‘rijstkorrels’ in een keukenmachine en roerbak de fijngehakte bloemkool een paar minuten in wat kokosolie, het moet wel knapperig blijven. Breng op smaak met zout en versgemalen zwarte peper.

Schep de curry op een bord, leg er de broccoli en de aardbeien op en serveer met de bloemkoolrijst.

* Geen zin of tijd om zelf een currypasta in elkaar te draaien. De currypasta’s van OnOff spices passen prima in een paleo eetpatroon.

TIP: je kunt de broccoliroosjes ook direct met de curry meekoken, voeg ze dan tegelijk met de kokosmelk toe.

 

Doelen

In mijn vorige post heb ik het al aangekondigd, tijdelijk zul je op dit blog ook wat hersenspinsels van mij lezen. Bovenaan de pagina kun je ze straks allemaal terugvinden onder het gelijknamige kopje. Ik neem je mee op reis, op reis naar een betere versie van mijzelf. Wat beter is, zal de tijd uitwijzen. Ik vind het allemaal erg spannend, zeker ook om dit allemaal met jou (en de rest van de lezers van mij blog) te delen. Toch denk ik dat ik dat nodig heb om helemaal eerlijk naar mijzelf te kijken en dus verder te kunnen komen en wellicht te accepteren dat het nu ook al goed is.

Ik krijg veel huiswerk van mijn coach. Margot heet ze en ik vind haar nu al fantastisch. Mijn eerste opdracht is ‘doelen’, daar mocht ik een mooi (persoonlijk) stukje over schrijven. Bij deze, Margot.

Iedereen wil iets bereiken in zijn leven, toch? Ik wel in ieder geval, een beetje doelloos rondlopen is tijdsverspilling en dat kan dus echt niet. Als je echt iets wilt bereiken in je leven moet je doelen stellen en dat doe ik dus voortdurend. Groot, klein, realistisch of absurd, het maakt niet uit, als je maar een doel hebt om naartoe te werken.

Ik heb er dus nogal wat, van die doelen, en ze wijzigen ook voortdurend. Sommige blijven echter steady op mijn denkbeeldige lijst staan, ik houd ze niet bij in een schriftje ofzo. Ik vind het prettig om doelen te hebben, het geeft me een veilig gevoel, iets waar ik op terug kan vallen, het is iets wat me richting geeft, rust in een stukje chaos in mijn hoofd. Ik zit namelijk altijd vol ideeën, en er zijn maar 24 uren in een dag, ik kan niet alles doen en moet dus keuzes maken. Doelen helpen mij daarbij, al houd ik me niet altijd strikt aan mijn doelen. Op social media komen regelmatig korte termijndoelen voorbij, de 30 dagen squat challenge, 30 dagen plank challenge, 30 dagen clean eten, 100 dagen geluksfoto’s maken etc. etc. etc. Ik doe graag mee aan zulke doelen, vind ze geweldig, maar maak ze eigenlijk nooit af. Kortetermijndoelen werken niet voor mij, althans zo lijkt het. Korte termijndoelen zijn ook vaak minder serieuze doelen, wellicht. Aan mijn langetermijndoelen echter houd ik stevig vast, dat zijn doelen zoals hypotheekvrij worden. Maar of ik daar al echt dichterbij kom (de laatste keer dat ik mijn banksaldo checkte bleef er erg weinig over om mee te kunnen aflossen).

Hoe stel ik mijn doelen dan? Ik lees eens wat, raak geïnspireerd door een persoon die ogenschijnlijk zijn of haar leven goed op orde heeft en wil hetzelfde. Diegene had ooit bijvoorbeeld als doel heel rijk te worden, om wat voor reden dan ook, en belangrijker nog, was het geworden. Dat wil ik ook!! Denk je dan en stelt jezelf tot eenzelfde of ander voor jou relevant doel en hoopt dat te behalen. Nou ja, zo werkt het een beetje voor mij. Ik wil iets bereiken, bedenk wat ik daarvoor nodig heb en hang daar een doel aan vast. Dat doel moet mij helpen te bereiken wat mij uiteindelijk gelukkig maakt, althans dat hoop/denk ik.

Een aantal gestelde doelen heb ik al bereikt, ik wilde als kind accountant worden. Dat is een doel, dat wilde ik omdat het me leuk leek maar vooral omdat de vader van een schoolvriendinnetje het ook was en zij thuis aanzienlijk meer te besteden hadden dan wij thuis. Ik wilde ook die dure kleren en mooie spullen hebben die zij had. Ooit zou ik ook accountant (het is belastingadviseur geworden, nog beter ;-)) worden en kon ik dat ook allemaal kopen. Ik ben wel wat materialistisch ingesteld, hou enorm van mooie dingen. Met dat materialistische worstel ik overigens wel eens mee want eigenlijk vind ik dat je niet materialistisch zou moeten zijn, het ‘brengt je nergens’ het kan niet dat wij daarvoor op aarde zijn, het heeft geen doel ;-). Materialisme geeft ook geen voldoening, weet ik. Ik heb heel veel mooie spullen, de oh’s en ah’s zijn regelmatig te horen wanneer mensen bij ons thuis komen maar ik wil altijd meer, ik kan intens genieten van mijn huis hoor, ben er echt heel blij mee, maar als er morgen oorlog uitbreekt heb je niets aan een mooi huis. Snap je wat ik bedoel?

Een mooi, groot huis, dat was dus ook ooit een doel van mij. Een huis waar ik mijn kind(eren) veilig en geborgen in kan laten opgroeien, waar ze ruimte hebben om te spelen, een huis met een tuin. Een huis zoals waarin ik opgroeide toen ik klein was, waar ik zonder aankondiging van de een op de andere dag uit weggerukt bent doordat mijn ouders gingen scheiden, een huis waarin ik als kind altijd gelukkig ben geweest en jaren die volgden in kleine(re) appartementen voor een groot deel gevuld waren met ellende. Ik wilde eigenlijk terug naar mijn, toen nog, gelukkige jeugd. ‘Als ik weer zo’n huis had dan kreeg ik dat misschien wel terug en kan ik het voor mijn kinderen in ieder geval goed doen.’ Check! Doel bereikt, wat nu. Ik ben blij, ik ben tevreden, ik loop dagelijks met een glimlach rond in het huis en kan erg blij worden van de gedachte dat mijn man en ik daar jarenlang hard voor gewerkt hebben en het voor elkaar hebben gekregen. Het lijkt erop dat ik met dit materialistische doel een gevoelsmatig tekort heb kunnen vervullen. Ik ben er gelukkig, maar dat was ik ook al wel voordat ik het huis had. Dus doelen bereiken maakt me gelukkig(er), trots, tevreden en het smaakt naar meer.

Moet je dan altijd maar doelen stellen? Kun je alleen iets bereiken als je vooraf een doel hebt gesteld? Nee, er zijn genoeg mensen die hetzelfde bereikt hebben als ik en dat waarschijnlijk niet tot doel hadden. Ik ben me er ook echt wel van bewust dat ik bijvoorbeeld dit huis (om in het voorbeeld te blijven), deze ‘veilige haven’ zou hebben bereikt als ik het niet tot doel had gesteld. Misschien zou het wel langer hebben geduurd, misschien had het er anders uitgezien. Dat weet ik niet, maar ik had het waarschijnlijk wel bereikt omdat het kennelijk toch wel belangrijk voor mij is.

Er zijn ook dagen dat ik een soort van doelloos ben. Even geen grip heb op mijn doelen, ze vergeet. Die dagen zijn chaotisch, maar soms ook uitermate relaxed. Dat wisselt heel sterk. Ik merk dat ik de relaxte staat hooguit een dag of twee (mijn man zou zeggen een uur of twee, hij kent me te goed :-)) kan volhouden zonder in ‘paniek’ te raken. Ik kan mij herinneren dat ik als kind al bezig was met doelen stellen, het geeft me een veilig gevoel en ‘iets om voor te leven’, ze geven richting en dat heb ik nodig. Afbakening heb ik ook nodig, zonder afbakening gaan mijn gedachten honderduit en raakt ik verstrikt in mijn gedachtestroom, vervolgens raak ik uitgeput omdat ik niet weet wat (als eerste) te doen en bevries ik. Dan komt er niets meer uit mijn handen, ben ik spreekwoordelijk nergens meer toe in staat en heb ik een probleem. Want in onze maatschappij moet je geld hebben om te overleven, je huis te kunnen betalen, te eten, in veel van je andere basisbehoeften te kunnen voorzien. Als ik bevries ‘schakelen mijn hersenen uit’, kan ik bij wijze van spreke alleen een beetje apathisch op de bank zitten is alles me teveel. Dat kan gewoon niet, want ik moet in staat zijn te werken om te kunnen voorzien in mijn levensonderhoud. Doelloos zijn is daarom geen optie voor mij. Ik heb de rust nodig die het stellen en hebben van doelen mij geeft.

Zijn er doelen die ik onhaalbaar acht? Tja, dat wisselt dagelijks voor mij. Wat ik gisteren dacht dat onhaalbaar was kan morgen zomaar anders zijn. Ik stel daarom regelmatig, voor op dat moment ogenschijnlijk onhaalbare, doelen omdat het een uitdaging is het toch te bereiken. Wie weet lukt het toch. Misschien denk ik dat als je geen doel stelt dat het dan bij voorbaat niet mogelijk is, dus stel ik hoe dan ook een doel. Haalbaar (in mijn ogen op dat moment) of niet, er moet ook iets te wensen overblijven. Een doel is een wens.

Ik zoek graag grenzen op, zeg me dat iets niet kan en ik zal er alles aan doen je het tegendeel te bewijzen bij wijze van spreken. Onhaalbare doelen bestaan dus eigenlijk niet in mijn boek. Blijkt in de loop der tijd een doel toch echt onhaalbaar te zijn dan wordt ik eerst heel verdrietig, vind mezelf ontzettend zielig (denk Calimero), ik vind mezelf tekort gedaan, anderen hebben het wel en ik niet en dat is niet eerlijk. Een dag later relativeer ik het en moet hard om mezelf lachen, de wereld is niet vergaan, ook zonder het bereiken van dit doel gaat het of komt het goed met me. En dat is precies mijn mantra, alles komt uiteindelijk altijd goed. Doel bereikt of niet.

Hersenspinsels

Niet schrikken, maar de komende tijd zul je op mijn blog ook wat hersenspinsels lezen die niet direct voedingsgerelateerd zijn, maar paleo is het zeker (in zekere zin). In ieder geval voor mij. Om mezelf naar een hoger level te tillen en meer zen te worden met mijzelf (is heel paleo) heb ik contact gezocht met een coach. Zoals je misschien wel weet heb ik een aardig druk leven. Ik vind het heerlijk hoor en zou niet anders willen, maar merk wel dat ik niet altijd even efficiënt bezig ben met mijn tijd en om diverse redenen ook niet altijd even fit ben lately. Zeker ook niet mentaal.

Ik heb nogal last van ruis, zijn het niet de watten in mijn hoofd als ik weer eens een periode wat slechter heb gegeten dan zijn het wel alle dingen die ik van mezelf moet doen en waardoor uiteindelijk in een kramp schiet omdat het gewoon teveel is (en dat is niet paleo). Bij mij moet altijd alles beter, sneller, strakker, mooier, en volgens sommigen ook gekker (ik gek?!). Het is eigenlijk nooit goed genoeg en ik ben ook nooit goed genoeg. Voor mijn gevoel kun je net zo goed dood zijn als je niets meer te verbeteren hebt aan jezelf, iedereen is op aarde met een doel en heeft levenslessen te leren, dus ik ook en wanneer je alles geleerd hebt kun je jezelf niet meer verbeteren (ik heb de sterke overtuiging dat je leert van je fouten en niet zozeer van wat goed gaat) dus ben je klaar en daar heb ik helemaal geen zin in. Klaar zijn, dood gaan, no way, ik heb nog veel te veel te doen hier, genoeg ellende meegemaakt en heb ook recht op mijn stukje geluk. Zo! Dus hard werken, aan mezelf, aan mijn bedrijf aan mijn omgeving, mijn huis, mijn gezin, mijn, mijn, mijn, mijn… Want met hard werken kom je ergens, bereik je iets, toch?! Nou dat dus, zo’n beetje.

Ik ga dus aan mijzelf werken, maar waarschijnlijk kom ik tot een andere uitkomst dan ik zelf vooraf in gedachten heb, aldus mijn coach Margot. En ik denk dat ze gelijk heeft. Ik wil aan mezelf werken omdat ik mezelf tot doel heb gesteld dat ik beter moet worden, Leonie 2.0 (of misschien inmiddels al wel 3.0 of 4.0 even 5.0). Maar beter, wat is beter? Beter is dat van een Fiat naar een Porche? Dat was eigenlijk wel mijn opzet, maar misschien is die Porche wel helemaal niet wat ik zou moeten (willen) zijn (gelukkig maar, want eigenlijk vind ik de meeste Porches echt oerlelijk). We zullen het zien over een paar maanden, maar ondertussen neem ik je -ongevraagd- mee in mijn reis. Skip de posts gerust, ik heb het voor mezelf nodig dit hier te plaatsen. Enne feedback is welkom!

 

Zomerse salade met krab

Deze salade is gebaseerd op de Conch salad van de Bahama’s. Een heerlijk frisse salade voor een warme zomerdag. De salade is een beetje een kruising tussen een salade en gazpacho (een frisse koude soep) en gewoon ongelofelijk lekker!

2 porties 

200 gr krabsticks
½ groene paprika
½ kleine ui
1 tomaat
Sap van een halve limoen
Sap van een halve sinaasappel
1-2 tl piri piri saus

 Snijd de paprika, ui en tomaat in hele kleine blokjes.

Trek sliertjes van het krabvlees of snijd het eveneens in blokjes.

Schep alles door elkaar en roer er het sap en de piri piri saus door. Eet smakelijk!

Paleo vanille-ijs

Lekkerrr! Met dit mooie weer willen we allemaal wel een ijsje, toch?! Ik wel in ieder geval en om mijn verslaving wat in de hand te houden (gezondheidstechnisch gesproken) maak ik graag een paleo variant. Deze versie is eigenlijk nog best gezond, menig westerling krijgt dagelijks nog niet eens voldoende van een aantal van de nutriënten binnen die in dit ijs zitten en met circa 13 gram koolhydraten per portie hoeft je je er absoluut niet schuldig over te voelen! Geniet dus maar lekker van dit superijs!

Een ijsmachine is voor dit recept trouwens wel vereist. Ik heb jaaaren geleden eens een ijsmachine gekocht, het is de voorloper van deze en tot op de dag van vandaag ben ik er ontzettend blij mee. Hij doet het goed, was niet duur (een paar tientjes) en je maakt er jarenlang super lekker ijs mee. Je moet wel even de kom voorvriezen in de vriezer, hij staat bij mij dus gewoon standaard in de vriezer, zodat ik wanneer ik maar wil ijs kan maken. Onverwachte eters? Geen probleem, met onderstaand recept met ingrediënten die je als echte paleo(er) toch wel in huis hebt zet je binnen een half uur (dat is inclusief de draaitijd in de machine) het lekkerste ijs op tafel. Dit lijkt wel een reclamespotje :-), sorry, I can’t help it, ik ben gewoon dol op ijs (en lekker eten).

Voor 8 (kleine) porties

1 blik kokosroom (560 ml)
4 eidooiers, van zo vers mogelijke eieren uit ‘eigen’ tuin of omega-3
4 el honing
merg van 2 vanillestokjes (eentje mag ook, maar 2 is lekkerder)
1 tl arrowroot

Los de honing al roerend op in de kokosroom en klop met een garde de eidooiers erdoor.

Meng vervolgens de arrowroot en het merg van de vanille erdoorheen, zeef het (voor een lekker glad ijs) en giet het geheel in een ijsmachine.

Laat het ijs in circa 20 minuten afdraaien in de machine, serveer direct of vries het een paar uurtjes in voor het serveren.

In de vriezer blijft dit ijs circa een week goed (zonder kristalvorming).

NOOT: ik doe er zelf vaak nog 2 eetlepels gelatine (de groene bus) door voor wat extra goede voedingsstoffen. Wil je dit ook, voeg het dan tijdens stap 1 toe.

 

Actiefoto gemaakt door mijn dochter van nog geen drie toen ik chocolade-ijs maakte vandaag (recept volgt snel):

Leo-goes-Paleo-in-actie

 

 

Boekrecensie: Begin de dag goed – Paleo ontbijtrecepten

Begin-de-dag-goed---30-paleo-ontbijtrecepten-om-feestelijk-elke-dag-te-beginnen-(1)-1-copy Wat is paleo toch leuk! Helemaal als je een paleoblog hebt zoals ik, want dan krijg je af en toe eens iets toegestuurd waar je heel blij van wordt. Diana Zeelenberg van Getrouwd, met kinderen stuurde mij laatst een kopie van haar nieuwe paleo ontbijtreceptenboek: Begin de dag goed. Gewoon, omdat ze er trots op is (natuurlijk!). Ik vond het zo’n leuk boekje dat ik het ook graag wil delen met jullie en besloot er daarom een recensie over te schrijven.

Het e-book Begin de dag goed staat boordevol paleo ontbijtrecepten, of zoals de cover beschrijft ‘voor een feestelijk begin van elke dag’. Het ontbijt is Diana’s favoriete maaltijd en dan is het bijna vanzelfsprekend om daar eens een boek over uit te brengen als je ook nog eens geweldig kunt koken, dus dat deed ze.

In het begin van het boek is een korte beschrijving opgenomen van wat wel en niet paleo is, waar Diana haar ingrediënten haalt en waarom ze zelf paleo is gaan eten. Handig en leuk om te lezen. Vervolgens komen natuurlijk de recepten.

Zowel de hartige als de zoete ontbijter komt aan zijn/haar trekken in Begin de dag goedVerschillende recepten voor pannenkoeken, allemaal graanvrij en paleo uiteraard, gerechten met ei (geweldige ontbijtsoep!) en wat dacht je van ontbijtsushi! Maar ook ontbijtcruesli, -pudding en -smoothies ontbreken niet en voor wie echt niet zonder brood kan of wil ontbijten zijn er ook nog een aantal paleo broodrecepten opgenomen. Het is echt een heel compleet boek met geweldige recepten.

De ontbijtrepen zijn voor mij echt een uitkomst, ik heb maak ’s ochtends nooit tijd om rustig te ontbijten, dus gooi wat in mijn tas en ontbijt op mijn werk, de repen in dit boek zijn daarvoor ideaal! En als ik een keer echt feestelijk ga ontbijten dan ga ik zeker de ontbijttaart een keer uitproberen, die ziet me er toch ongelofelijk lekker uit zeg! En het leuke is, ik mocht van Diana het recept delen (even klikken op de foto’s om te vergroten): 

Begin-de-dag-goed---30-paleo-ontbijtrecepten-om-feestelijk-elke-dag-te-beginnen-85-copy

Begin-de-dag-goed---30-paleo-ontbijtrecepten-om-feestelijk-elke-dag-te-beginnen-86-copy (2)

NOOT: weggevallen in het recept, de oventemperatuur is 170C.

Conclusie, Diana heeft een super leuk boekje uitgebracht dat ik iedereen kan aanraden! Oh, en leuk detail, regelmatig komt haar dochtertje voorbij op de – allemaal door Diana zelf gemaakte – foto’s.

Je kunt het e-book trouwens op de site van Diana kopen voor € 8,95!

 

 

Geeft je energie!

%d bloggers liken dit: