10

Een jaar als holbewoonster in Amsterdam

Marianne van Dijk, filosoof en journalist, maar wellicht beter bekend van haar recente project ‘What about Wilma’, heeft de afgelopen 100 dagen geleefd als holbewoonster in Amsterdam. Met haar project wilde ze ontdekken in hoeverre het tegenwoordig, in onze huidige samenleving, nog mogelijk is te leven zoals onze genetische voorouders. Zo ging ze blootsvoets door het leven en at ze Paleo. Naast mooie ervaringen kwam ze er ook achter dat niet iedereen leuk reageert leuk op blote voeten en sommige Paleolithische alternatieven voor w.c.-papier bijzonder onpraktisch zijn. Op haar blog (klik hier) kun je hier alles over lezen.

De 100 dagen die het project zou duren bleken echter lang niet genoeg om antwoord te geven op al haar vragen (en die van haar lezers). Daarom wil ze een langere versie van ‘What about Wilma’ starten! Gedurende een jaar (!) gaat ze leren om eetbare planten in de stad te zoeken en wil ze ook erachter komen hoe het is om een dier te doden. “We staan nu zo ver af van waar ons eten vandaan komt” aldus Marianne. Ook gaat ze het sociale leven van onze voorouders onderzoeken: “destijds wist je wie er allemaal om je heen woonde, in een stad als Amsterdam niet meer”. Ze gaat nu voor het eerst de mensen in haar straat leren kennen. “Aangezien het oudste muziekinstrument ook uit het Paleolithicum komt, wil ik met componisten samenwerken om een impressie te geven van hoe de muziek uit die tijd klonk” zegt ze. Maar er zal nog veel meer gebeuren gedurende het jaar. Voor- en achteraf zal ze medische tests laten doen om de fysieke resultaten aan te tonen en ze zal worden bijgestaan door experts zoals een paleontoloog en een barefoot-running instructeur. Op 13 september 2013 gaat het jaar in.

Tijdens het jaar komt er iedere 2 weken een nieuwe regel bij. Dat kan bijvoorbeeld zijn ‘vanaf deze week geen klok meer gebruiken’. Sommige gewoontes zullen voor een korte periode worden geprobeerd, zoals het niet gebruiken van telefoon en internet. Verder zijn er 2 teamleden die gaan zorgen voor interventies. “Wilma wist niet altijd wat haar te wachten stond, dus zij zullen zorgen voor onverwachte gebeurtenissen die de flexibiliteit simuleren die je wellicht nodig had in het Paleolithicum” aldus Marianne. Aan het eind van het jaar verschijnen ook boek en een documentaire.

Wil je Marianne helpen bij haar project dan kan dat! Er is een crowdfundingsite (klik hier) opgezet om het jaar te financieren. Donateurs krijgen wat terug, bijvoorbeeld het boek of tickets voor de première van de documentaire in een grot.

 

5 gedachten over “Een jaar als holbewoonster in Amsterdam”

  1. Het radio intervieuw heb ik ook gehoord, maar was er nog niet aan toe gekomen de site te zoeken, dank dat hij hier staat, alleen is de kliklink nieuw helemaal goeden staat zowel jouw als wilms…. met www ervoor.

    Waar ik altijd benieuwd naar ben is hoe dit soort levenswijze gefinanciieerd wordt. Het wordt soms zo makkelijk gezegd en verteld, van ik wilde iets anders gaan doen en deed het, ja makkelijk als je geld achter de hand hebt, maar ik wil dan altijd weten hoe kwamen ze aan zo’n spaarpot en hoe betalen ze hun vaste kosten. Ik zou door simpele baan dat nooit bij elkaar hebben kunnen sparen.

    1. Dankjewel Lot, ik heb het even aangepast (de link). Goeie vraag v.w.b. de financiering, bedoel je dat puur projectmatig of ook in het ‘normale’ leven? Meestal is het bij projecten inderdaad een potje achter de hand of zoals Marianne het nu probeert d.m.v. crowdfunding.

  2. Ha Lot,
    Ik reageer zelf ook nog maar even: voor het 100 dagen-project waar ik mee begon heb ik m’n vakantiegeld opgeofferd en ben er freelance naast blijven werken om m’n huur te betalen 😉 Maar ik kom als freelancejournalist altijd al van bijstandsniveau rond, dus dat ben ik gewend. Anderzijds: deze levenswijze kan veel geld besparen. Ik gebruik geen warm water en vrijwel geen electriciteit. En geen w.c.papier sinds kort 🙂 Bovendien ben ik er van overtuigd dat als je geld stopt in gezonde voeding (paleo, biologisch), je op termijn enorm bespaart op zorgkosten. Het verschilt natuurlijk per situatie of je een grote shift kan maken in levenswijze, ik heb geen kinderen of hypotheek, wat me flexibeler maakt. Maar het motto van mijn project is juist wel om niet te snel te denken dat een verandering van gewoontes niet kan, maar te kijken welke elementen wel kunnen. Vandaar dat ik het ook een jaar wil doen, als ik het haal met de crowdfunding! p.s. Leuk dat je het op de radio had gehoord! groetjes Marianne/Wilma

  3. Leuk Marianne dat je ook reageert en dank voor je uitleg, dat was inderdaad iets wat ik altijd bij dergelijke verhalen mis: waar doen ze het van!.

    Heel veel success en plezier het komend jaar. Mocht mijn huis binnenkort verkocht worden ga ik me eens in crowdfunding verdiepen en misschien in je investeren, op het moment geen middelen door arbeidsongeschiktheid. Is ook geen vetpot en bovendien ben je dan door lichamelijke problemen beperkt in mogelijkheden. Zo zou ik niet in een te koude omgeving wonen, dat doet me echt lichamelijk pijn en functioneer ik nog slechter.. Maar verder niets te klagen hoor! ben gelukkig met wat ik wel heb en huis opruimen heeft me ook bevrijd van een heleboel ballast na 40 jaar er wonen.
    Ik blijf je volgen.

  4. Ik ben erg negatief over het Wilma-project, dus ik hou er mijn mond over, op 1 opmerking na. Als je zo ambitieus bent dat je het in het Engels wilt doen, moet je die taal echt beter beheersen of je teksten door een native speaker laten nakijken. (“Fasten the end sprint”… huuuu!) Wel wil ik kwijt dat ik het jammer vind als mensen denken dat Paleo-voeding “gefinancierd” moet worden. Je bent inderdaad wel iets duurder uit, zeker met een gezin, want alles met tarwe en andere granen is nou eenmaal spotgoedkoop. Biologisch voedsel maakt het nog duurder. Maar het idee dat je een spaarpot achter de hand moet hebben is sterk overdreven.

Laat een reactie achter bij Leonie Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *