gestopt

Ik stop!

Ik ben gestopt met de Whole30, met pijn in mijn hart dat wel. Afgelopen weekend ben ik ziek geworden (griep), mijn dochtertje was heel de week al ziek en sliep daardoor nog slechter dan normaal, wij dus ook. Het was een kwestie van tijd voordat ik en mijn man ook ziek zouden worden. Ik werd het dus afgelopen weekend en mijn goede voornemens met een strak eet- en kookschema voor deze week konden daardoor regelrecht de prullenbak in en aangezien het afgelopen week ook al niet al te best ging (veel maaltijden overslaan) zou het niet gezond zijn deze Whole30 door te zetten.

Wanneer je, zoals ik, een Whole30 begint om je voedingspatroon weer een beetje in een normaal ritme te krijgen, gezonder eten en niet meer snoepen en dat vervolgens aanpast naar een schema waarin je weliswaar gezonder eet maar veel te weinig dan heb je de plank behoorlijk misgeslagen. Afgelopen zondag heb ik uiteindelijk zelfs eten besteld bij de Griek omdat ik niet kon koken, het werd vlees, patat en salade en die salade kreeg ik dus echt niet weg. De patat vreemd genoeg wel en dan ga je weer over op junk en dat was nou net niet de bedoeling. Ik besefte me dat ik eigenlijk wel erg veel van mijzelf vraag op dit moment en dat het gewoon beter is te stoppen met de Whole30 voor nu. Naast al mijn verplichtingen op dit moment is een strakker eetschema met beperkingen gewoonweg iets teveel.

Toch worstel ik nog met mezelf. Er zijn genoeg mensen die (verplicht) een nog veel strakker eetschema erop na houden (AI-paleo) en ook niet zomaar kunnen zeggen, ach het is me nu even teveel, ik stop ermee en ga binnenkort wel weer verder. Ik ben me dan ook absoluut bewust van mijn bevoorrechte situatie waarin ik dat dus wel kan zeggen en ben me er tegelijk ook wel van bewust dat doordat ik verplicht op een strak voedingsregime sta ik mezelf eigenlijk ook een drukker schema heb aangemeten (dan zou moeten).

Hoe dan ook, deze Whole30 is een blok aan mijn been geworden en dat is zeker niet de bedoeling. Ik wil wel zo suiker- en graanloos mogelijk blijven eten de komende tijd, maar verdere restricties t.a.v. boter, kaas, een aardappel, zoetstoffen in je voeding (honing, ahornsiroop, ik gebruik nu ook manuka honing voor mijn weerstand), vers vruchtensap, tussendoortjes en wat er wel of niet door een restaurant/afhaal aan toevoegingen aan mijn eten zijn gedaan zijn me nu gewoon even teveel.

Een Whole30 geeft aan dat bepaalde voeding niet gegeten mag worden, dat deze dingen slecht zijn. Je zou eigenlijk nooit zuivel, suiker en granen moeten eten want ‘dat is de de duivel’. Op een of andere manier werken zulke restricties doorgaans averechts bij mij, als dat gezegd wordt dan wil ik ze juist harder, meer en veel. Maar ik wil juist ook gezond en goed eten. Normaal zou ik lekkere recepten uitzoeken mijn zinnen wat proberen te verzetten. Dat laatste is goed gelukt dit keer, te goed want ik at gewoon niet meer. Dat eerste kwam ik gewoonweg niet aan toe, waardoor ik een probleem had op momenten dat ik iets lekkers wilde eten, want dat gebeurd gewoon (iets lekkers willen eten). Tijdens een Whole30 fantaseer je dan ook regelmatig over allerlei troep die je wilt eten, zelfs als je daar tijdens je normale paleo eetpatroon zonder absolute restricties totaal geen behoefte aan hebt. Pizza, kaneelbroodjes, chocoladeletters noem maar op. En echt, pizza?? Ik ben daar nooit fan van geweest. Om niet in die verleiding te trappen, ben ik nu gestopt, zodat ik gewoon gezond kan blijven eten de komende tijd zonder alsnog overstag te gaan voor iets waar ik achteraf echt spijt van heb als ik het heb gegeten. En dat incidentele stukje Parmezaanse kaas dat dan in de pesto in mijn tomatensoep gaat hoef ik me dan niet schuldig over te voelen.

Ladies die nu nog bezig zijn met de laatste loodjes Heleen, Bonnie, Candy, Suzan en ….. heel veel succes nog!! Jullie gaan het vast beter doen dan ik.

 

19 gedachten over “Ik stop!”

  1. Hai Leoni, wat goed dat je je zelf in acht neemt en het haalbaar voor je zelf maakt zo blijf je succesvol. Ik vind het mooi dat je zo eerlijk bent. Je bent ook een mens en je kunt je omgevingsfactoren niet beïnvloeden wat ziekte betreft etc. Bedankt voor het delen en goede tips die je weer meegeeft. Succes en lieve groetjes, Pamela

  2. Loslaten kan heel veel rust geven: goede beslissing!! Ik heb zelf héél af en toe gezondigd. Gisteren stond ik met een koekje in mijn handen (waar ik er al één van op had) maar ik heb hem terug in de verpakking gestopt. Een leuke ervaring.

    1. Het heeft me zeker veel rust gegeven Bonnie, dat is ook precies wat ik nodig heb op dit moment. Het afgelopen jaar was echt een rollercoaster (en ik zit er nog middenin). Ik heb bewondering voor hoe jij deze W30 doorgaat, en dat zondigen af en toe, ach… jij bent al zo goed bezig op voedingsgebied, jij komt er wel!! Knap dat je dat koekje terug gestopt hebt! Respect! Ben benieuwd of je dat met de Caveman cookies ook gaat lukken 😀

  3. Niet alles is voor iedereen zo geschikt en zeker ook het moment om er mee te starten is belangrijk. Ik eet vrij streng volgens de Broodbuikregels, en dat past mij goed. Als het een kwestie is van jezelf wat op het spoor zetten, is het ook heel goed als je gewoontes waar je van af wilt, stuk voor stuk aan te pakken ipv de hele zwik tegelijk. Je kunt dan meteen zien welke dingen het meest positieve effect hebben. Een klein tenger Chinees vrouwtje, heeft andere dingen nodig dan een grote Viking. Zoek naar je eigen evenwicht, niet alleen volgens bedachte regels.

    1. Helemaal gelijk Vlasje! Ik merk dat voor mij babaysteps altijd het beste heeft gewerkt tot nu toe. Sommigen kunnen cold turkey, daar heb ik echt groot respect voor. Ik weet dat dat voor mij niet werkt, het maakt mij zelfdestructief (of eigenlijk, dat komt dan nog meer naar boven). Toch probeer ik zo nu en dan d.m.v. een W30 mezelf een sneller zetje te geven en ondanks pogingen waarin ik het niet heb volgehouden (incl. deze) haal er toch altijd weer waardevolle lessen uit en wordt het steeds een beetje makkelijker een strakker eetpatroon vol te houden. Het is gelukkig nooit nutteloos geweest. Volgende keer wat minder impulsief aan de slag gaan is ook een goede les ;-).

  4. Hoi Leonie,

    Tja, een mens komt nu eenmaal regelmatig de grenzen van wat op dat moment haalbaar is tegen. Dat geeft niks, daar leer je weer van is mijn ervaring. Ik snap ook helemaal wat je bedoelt hoor, het is ook veel om gezond te leven in onze belachelijk hectische cultuur. Ik volg een paleo/primal levensstijl sinds een jaar nu en liep een tijdje terug daar ook in vast en heb een oplossing gevonden (eigenlijk kwam mijn zusje ermee), die voor mij goed werkt. Misschien heb jij er ook wat aan. Zelf was ik vastgelopen doordat ik allerlei nieuwe receptjes die ik zag ook wilde uitproberen. Ik zag zoveel moois, dat ik me net een kind in de snoepwinkel voelde als je begrijpt wat ik bedoel….. Al die receptjes uitproberen kost veel tijd qua planning en ook veel denkwerk (waar stond dat recept, wat heb ik er voor nodig, hoe moet ik het klaarmaken? enz.). Ik heb nu een vast weekmenu voor doordeweeks ingesteld en maak alleen in het weekend nog los uit de pols nieuwe dingen. Op het weekmenu staan dingen die ik lekker vind, goed verdraag, die seizoensgebonden zijn en die ik inmiddels (ik heb aan het begin van de herfst hiermee begonnen) dromend kan kopen en maken. Resultaat: ik blijf paleo eten, mijn buik blijft blij en de rest van mij word ook steeds blijer want kan ontspannen en andere dingen erbij blijven doen. De komende kerstvakantie ga ik een wintermenu maken (met dito boodschappenlijstjes, want die zijn nu elke week fors hetzelfde (nog zo’n mooi voordeel)), Ik vind het een enorme hit!
    Succes met jouw ontdekkingstocht, je vindt zeker een manier die voor jou op dit moment het beste past en daar lees ik dan weer graag over ;-). Groetjes, Chantal

    1. Hi Chantal, dankjewel voor je tips! Normaal maak ik altijd weekmenu’s, ook in het gewone leven (buiten een W30 om). Echter, mijn tijd momenteel is zo beperkt dat ik serieus niet aan een weekplanning kom, het is echt belachelijk. De enkele keer dat ik een weekmenu gemaakt heb de afgelopen maanden, liep de helft van de week zo anders dat er van koken überhaupt niets terecht kwam. Ik heb vaak zelfs geen tijd voor boodschappen, het is gewoon een beetje triest eigenlijk. Daarom was dit ook niet zo’n best gekozen moment, achteraf gezien (en voor mijn omgeving al vooraf gezien hoor ;-)). Maar ja, als ik eenmaal iets in mijn hoofd heb, krijg je dat er niet zomaar uit. Soms probeer ik dingen af te dwingen, dit was zoiets, ik dacht ‘dan moet ik het gewoon doen en dan lukt het wel’. Maar ja, ook daar heb ik nog wel wat te leren. Je kunt niet alles naar je hand zetten. Wel een goed idee om i.p.v. wekelijks wisselende menu’s een langlopend doordeweeks menu te maken. Ik ga die tip meenemen! Dankjewel!

  5. Leonie, je bent een kanjer!
    Je geeft jezelf de ruimte en ik weet zeker dat het je op een ander moment zeker gaat lukken, als je dat wil.
    Wens je een goede tijd met nog meer inzicht in jezelf!
    X

    1. Hai Tom, 80/20 is ook mijn motto (buiten de Whole30 om). Omdat het de laatste tijd teveel op 50/50 ging lijken (om van erger nog maar te zwijgen) had ik deze Whole30 ingelast, even ‘back on track’, maar ja dat ‘even’ lukte helaas maar half. Gelukkig zijn mijn snackmomenten ’s avonds er wel weer uit, dat scheelt een hoop. Ik zit nu gelukkig wel weer netjes op mijn 80/20.

  6. Toen je de uitdaging voorstelde, had ik mijn agenda doorgelopen en gezien dat het voor mij niet paste (te druk druk en druk) en ik stel me dan ook in op het feit dat januari wel een goed begin is. Ik heb je dat ook gemeld. Grappig om te zien dat het bij jou (en waarschijnlijk ook anderen?) toch ook even niet zo past, om wat voor reden dan ook.

    Dus: Goed gedaan hoor om te stoppen.
    Het komt goed. In januari een nieuwe poging?

    1. Ja Sacha, zoals ik in reactie op Chantal al meldde, ik probeer nog weleens iets voor mezelf af te dwingen. Helaas zonder succes dit keer (alhoewel, dat wil ik niet helemaal zeggen, ik heb het alleen niet volbracht). Januari een nieuwe poging is voor mij te vroeg. Ik ben dan misschien nog wel drukker dan deze maand. Na februari denk ik op zijn vroegst iets meer rust te krijgen in mijn rooster. Ik ben wel voornemens begin volgend jaar (vanaf maart ergens) een nieuwe poging te doen, het is toch wel lekker.

  7. Hai Leonie, ik geloof dat je met jouw manier van eten ook al goed bezig bent voor je gezondheid. Stress, die gepaard kan gaan met een Whole30, kan zelfs juist slecht zijn voor je gezondheid.
    Succes verder met je leuke blog en gezonde leven!

    1. Dankjewel Yvonne. Ik lees jou berichtje en voel me gelijk schuldig, jij weet wel waarom. Ik ga je deze week mailen! Je staat al te lang op mijn to-do lijstje.

  8. Hi Leonie, wat een struggle! En uiteindelijk: heel natuurlijk en verstandig om naar je lichaam te luisteren. Wat in me opkomt, niet gehinderd door enige kennis over jou en alles wat je doet, kan het zijn dat jouw lichaam je nog meer aan het vertellen is? Meer dan alleen dat een W30 op dit moment niet gewenst is?
    Bovenal: knap dat je dit aan bent gegaan, met ons deelt, stopt, en dit ook met ons deelt. En uit ervaring weet ik dat er altijd weer een fase aanbreekt waarin het weer ‘lukt’.

Laat een reactie achter bij Chantal Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *