Tagarchief: slaap

Help! Mijn kind slaapt niet..

Dat is iets wat ik de afgelopen 2,5 jaar heb gedacht en geroepen. Iedereen kwam met geweldige tips, vooral dat ik ‘lekker consequent’ moest zijn bijvoorbeeld, ‘zij hadden nergens last van.’ “Breng haar maar een weekje hier, dan is het zo over.” Het was ‘een fase’ (nou wel een behoorlijk lange dan) en ‘gaat vanzelf over als ze (vul zelf maar in) jaar zijn’ (ja sure, wanneer ze uit huis zijn heb ik vast geen last meer van). Maar ook ‘het zijn vast de tandjes’ en ‘neem haar vooral niet bij je in bed’ waren de meest gehoorde commentaren. Schijtziek werd ik van al die zinloze commentaren en vast onwijs goedbedoelde wijze raad, ook wel weer dankbaar hoor (in in ieder geval 50% van de gevallen dan) omdat sommige mensen echt wel serieus met ons mee dachten. Maar veelal werden we aangekeken met een ongeloofwaardige blik waarin de aanhoorders ons aankeken en waarbij je ze haast kon horen denken ‘wat een slechte ouders die hebben duidelijk geen talent voor het ouderschap’. Hoe dan ook, niets hielp en ondertussen gingen wij (mijn man en ik) er zo langzaamaan aan onderdoor. Het enige wat ons op de been hield was omarming van het ‘natuurlijk ouderschap’ oftewel dochterlief na 2 jaar toch maar bij ons in bed nemen.

Totdat ze drie weken geleden thuiskwam met de opmerking dat ze buikpijn had, ze noemde het een ‘bolle buik’. Ze had ´s middags haar zuurdesem speltbrood op en ´s avonds rijst bij het eten. Ze was op de crèche ineengedoken en zei dat ze buikpijn had. Het begon mij opeens te dagen dat ze het daar de afgelopen weken al een paar keer eerder over had gehad, ´mama, ik heb een bolle buik´ en  dat ze naar de dokter moest daarom. Ik had het afgedaan als een grapje of spelletje, ze zei het doorgaans met een lach en op de crèche hebben ze regelmatig thema´s met ook o.a. dokter en pleisters. Ik ging ervan uit dat ze weer iets had geleerd en omdat ze opeens weer veel beter begon te praten heb ik er geen serieuze aandacht aan besteed. Tot op die dag na de crèche, ik wist dat ze regelmatig constipatie had na een dag op de crèche en dat dat waarschijnlijk wel met het brood te maken had (ik heb dat ook na het eten van brood). Er was nog 1 ding wat ik kon proberen, de laatste final tweak aan ons dochters eetpatroon om helemaal paleo te eten en granen niet meer binnen de 20% van het 80/20 ”protocol’  te laten vallen. Ze at nog twee tot drie keer per week zuurdesem speltbrood op de crèche en at daar af en toe ook rijst of pasta mee als dat bij de hoofdmaaltijd zat. Bij vrienden of familie mocht ze ook gewoon mee-eten als er brood of granen op tafel kwamen, ze had er immers geen aantoonbare intolerantie of allergie voor en ik wilde haar niet alles ontzeggen omdat ik ervoor kies een ‘bijzonder’ eetpatroon te hebben. We besloten eens te testen hoe het zou gaan wanneer ze helemaal geen granen meer zou eten.

Binnen drie dagen hadden we een ander kind! Bizar, een meisje dat vanaf haar geboorte een enorm slechte slaapster was, inmiddels al anderhalf jaar ’s middags niet meer sliep omdat ze anders tot half 10 ’s avonds aan het feesten was, ging opeens mak naar bed om 19:00 en sliep klokje rond :-o. Echt bizar, nou ja, het kon toeval zijn natuurlijk. Dus namen we de proef op de som. Inmiddels drie weken later is de situatie onveranderd, van de een op de andere dag. Een meisje dat nooit wilde slapen, vrijwel elke nacht minimaal 1 tot 3 keer (onverklaarbaar) huilend wakker werd, inmiddels bij ons in bed sliep, want anders sliep ze helemaal niet, slaapt nu rustig in haar eigen bed, wordt niet meer huilend wakker (1x in de afgelopen drie weken, maar dat was door een enge droom) en slaapt vrijwel elke nacht het klokje rond. Ze is op een bepaalde manier liever of rustiger geworden, luistert veel beter en eet veel beter. Dat laatste was de afgelopen maanden flink afgenomen, maar dat is in principe niet zo raar bij peuters, die hebben fases waarin ze wel en niet eten (met name alles wat groen is of op groente lijkt wordt gemeden als de pest) dus ook daar hadden we niet gelijk paniekerig over gedaan. Het mooiste van alles, ze zegt nu voor het eerst dat ze slapen fijn vindt en bazuint de hele tijd dat ze zo blij is.

Deze post is een hart onder de riem voor alle ouders die met hun handen in het haar zitten bij een slecht slapend kind, alles al hebben geprobeerd (maar dit niet). Ik zeg niet dat dit de oplossing is, ik zou niet durven. Maar je kunt het in ieder geval proberen. Ik ben er namelijk vrij zeker van dat een test op coeliakie of glutenallergie negatief zou zijn uitgevallen als we die hadden laten doen bij haar, ze at er eenvoudigweg te weinig granen voor waardoor de gemeten ontstekingsreactie niet sterk genoeg zou zijn geweest om positief uit de test te komen. Daarnaast had ze niet de ‘symptomen’ die door artsen aan coeliakie worden toegekend. In gesprek met de kinderarts in haar eerste levensjaar (nog niet paleo) en op het consultatiebureau is nooit verder doorgevraagd op haar slechte slapen, het leek voor ons dat het er gewoon bij hoorde en dat we er maar mee moesten leren leven. Zowel mijn man als ik zijn slechte slapers geweest als kind, dus het zal wel aan onze genen liggen. Ik weet welk effect granen op ons lichaam kunnen hebben, en nu blijkt dus dat zelfs zuurdesem, langzaam gerezen speltbrood niet voldoende is om de slechte eigenschappen van graan tegen te gaan (bij onze dochter). Zowel ik als mijn man reageren (beide verschillend) negatief op het eten van granen, we hadden het achteraf kunnen weten. De ultieme test is natuurlijk om haar weer een periode vol aan de granen te zetten, maar ik denk dat we dat nog maar even uitstellen :-).

Ik hoop met deze post anderen te behoeden voor jaren van slechte nachtrust. Proberen granen (tijdelijk) weg te laten uit een eetpatroon heeft nog nooit iemand geschaad voor zover mij bekend en je kunt er zomaar een heleboel mee winnen!

Deze post maakt deel uit van de ‘Paleo voor kinderen’ bloghop die deze week door een aantal paleo bloggers wordt gehouden. Initatiefneemster is Eva Witsel van het gelijknamige blog. Hieronder kun je doorklikken naar het volgende en/of vorige blog en houdt ook vooral Eva’s site in de gaten voor een dagelijkse kinderupdate deze week.

Bloghop - Paleo voor kinderen - volgende blog

Bloghop - Paleo voor kinderen - vorige blog

Het gevaar van te weinig slaap

Het is de laatste maanden een beetje stil van mijn kant. Een aantal lezers weet wel dat ik momenteel een erg druk bestaan heb en dat is ook een van de redenen dat het eventjes wat stiller is. Echter, de laatste weken lijkt het juist drukker te worden dan rustiger, terwijl dat toch echt niet de bedoeling was. Ook mijn voedingspatroon ligt helemaal, en niet vrijwillig, op zijn gat. Verschillende keren heb ik geprobeerd mijn gezonde paleo voedingsschema weer op te pakken, helaas nog zonder succes. Hoe gek het ook klinkt, maar ik vind het verschrikkelijk dat het me momenteel niet lukt. Ik hoor je bijna denken, maar waarom doe je het dan niet gewoon, hup kom op even de schouders eronder! Dat is precies wat ik al weken probeer, maar het lukt me niet en tot op een paar dagen terug wist ik niet hoe het kwam.

Ik kon hierover zwijgen, en mooie recepten  blijven posten op mijn blog en doen alsof er niets aan de hand was, maar zo zit ik niet in elkaar. Ik wil ook mijn zwakkere momenten laten zien, dit blog is twee jaar geleden gestart als stok achter de deur voor mijn nieuwe voedingspatroon en daar horen ook de valkuilen bij. Sinds een paar dagen ben ik achter een nieuwe valkuil gekomen. Slaap.

De laatste maanden slapen mijn man en ik verschrikkelijk slecht. Onze kleine heeft maar weinig slaap nodig en denkt dat dat ook voor ons geldt, dus zij maakt er iedere avond (en nacht) een feest van. Samen met mijn drukke schema heeft mij dat inmiddels behoorlijk opgebroken en ik ben nog te moe om een planning te maken voor het eten van de volgende dag, laat staan de komende week. Daar gaat het al fout, geen planning. Ik doe wel een poging, maar ben volkomen fut- en inspiratieloos. Er zijn dagen dat ik vlees of vis uit de vriezer haal en er ’s avonds achter kom dat we eigenlijk geen groente meer in huis hebben (die niet overleden zijn). Dan wordt het weer een ritje naar de patatzaak :-0. Twee dagen en 2 afhaalmaaltijden later heb ik dan eens tijd om naar de supermarkt te gaan, sla flink in en ben ervan overtuigd dat het goed komt. Maar, wanneer ik ’s avonds bekaf thuis kom en mijn dochter echt niet van plan is om te gaan slapen en ik om half negen op de bank neerplof kan ik het gewoon niet meer opbrengen iets te koken (en dat terwijl koken echt mijn hobby is). Wel groente in huis, maar vergeten het vlees uit de vriezer te halen en alles lijkt een brug te ver. Ik bel weer de afhaal en stop me vol met meuk (geen granen, maar wel alleen vlees en patat). De volgende ochtend merk ik het door een katerig gevoel, iets wat ik standaard krijg wanneer ik teveel suiker(s) heb gegeten tegenwoordig. Het ergste is, het is er inmiddels alweer zo ingesleten dat mijn ervaring uit mijn zure snoepjes blog al niet meer gebeurd. Ik ben terug bij af en voel me nog moedelozer.

Onder de douche neem ik me voor dat het die dag echt anders gaat, ik begin met wat fruit en noten en houd het dan gemakkelijk vol tot de lunch. Me niet beseffende dat mijn voedingspatroon overdag eigenlijk niet het probleem is. Na een lunch met een goedgevulde salade (die ik niet zelf heb gemaakt en waarvan en vast en zeker ongewenste stoffen in de dressing zitten) krijg ik al heel snel de behoefte aan zoet. Ik vecht de hele middag tegen dit gevoel, probeer het te stillen met wat fruit maar de behoefte gaat niet weg. Ik vergrijp me tenslotte aan wat dan ook voorhanden is (een chocolademelk uit de automaat, en later nog een) en eindig met een suikerdip. Als ik beter had voorbereid was dit niet gebeurd, waarom heb ik dat niet gedaan? Ik ben te moe om er over na te denken en haast me naar de crèche om mijn dochter op te halen. Terwijl ik in de file sta knort mijn maag en voel ik me alweer nog steeds futloos, helaas gaat het nog een paar uren duren voordat ik kan gaan eten.

Na een heftige routine thuis met mijn dochter wordt het tijd om te koken. Mijn man heeft avonddienst en ik voel niet de noodzaak iets voor mijzelf alleen te koken. Met nog bergen werk te verzetten voor de shop besluit ik dat eerst maar eens te gaan doen. Inmiddels ben ik al lang weer over mijn hongergevoel heen dus dat gaat prima, totdat ik om negen uur toch echt iets moet eten. Niets in huis wat ik nog binnen een kwartier kan bereiden dus bel ik maar weer de afhaal en omdat ik inmiddels zo’n honger heb bestel ik ook wat ijs erbij. Ik prop mezelf helemaal vol omdat ik veel te laat ben gaan eten en het voedsel dat ik binnenkrijg natuurlijk voor geen meter verzadigd, althans niet langer dan een half uur, duh het zijn bijna alleen maar koolhydraten.

Ik heb nog heel wat werk te doen en besluit nog even door te werken. Uiteindelijk is het een uur ’s nachts voordat ik naar bed ga. Ik vind mijn dochter in mijn bed, klaarwakker, samen met ene van mijn kookboeken, haar gezicht volgesmeerd met creme en met de vraag of ze naar beneden mag om te gaan spelen. Euh, natuulijk niet. Het duurt wel even voordat ik haar weer zo rustig heb dat ze weer wil gaan slapen en uiteindelijk ligt ze naast me in bed. Niet bevorderlijk voor mijn nachtrust.

De volgende ochtend gaat de wekker veel te vroeg. Ik moet om half acht alweer in de auto zitten op weg naar een klant. Zelfs de douche heeft me niet wakker kunnen krijgen. Op de automatische piloot rijd ik ernaartoe. Daar aangekomen is het enige waar ik aan kan denken; koffie! Ik drink nooit koffie, nooit gedaan ook. Ik kies voor de chocolademelk omdat ik ook nog niet gegeten heb en er niets te eten is. Vervolgens besluit ik toch maar voor een half choco half koffie te gaan in de hoop dat ik alsnog een beetje fitter wordt. Het helpt iets en tijdens de lunch neem ik een uitsmijter (met spek, geen kaas), zonder brood, en een salade. Omdat deze maaltijd inmiddels te low carb is voor wat ik de afgelopen tijd gewend ben heb ik al snel weer trek. Ik zit inmiddels diep in mijn vicieuze cirkel en weet niet hoe ik eruit moet komen. Wanneer ik gezond probeer te eten krijg ik trek, wanneer in ongezond (lees veel suiker, granen of niet gevarieerd genoeg) eet blijf ik ook trek houden, ik kom maar niet van die trek af en wordt met de dag vermoeider.

Dit is iets waar ik af en aan de laatste weken mee worstel. Paleo houdt me hier normaal gesproken vanaf, ik heb binnen paleo vrijwel geen last van lekkere trek of energiedips, hoofdpijn, vermoeidheid of stemmingswisselingen. Pas gisteren realiseerde ik me dat ik al maanden niet met paleo bezig ben. Ondanks mijn pogingen paleo te eten ben ik in alle drukte ‘vergeten’ aandacht te besteden aan de andere aspecten van paleo, beweging, ontspanning en voldoende slaap. Ik leer het kennelijk graag the hard way: als die niet in orde zijn ben je dus niet bezig met paleo!

Die laatste drie zo belangrijke onderdelen van paleo heb ik volledig links laten liggen. Het gaat me even tijd kosten dit op de rit te krijgen, maar ik heb nu gelukkig door waardoor het me niet lukte. Terugkijkend op de afgelopen hectische tijd kan ik niet anders dan concluderen dat mijn problemen zijn begonnen met veel te weinig slaap. Vervolgens te weinig ontspanning en tenslotte met een momenteel volledige sedentaire leefstijl. Het is weer tijd voor actie. Als het de komende weken nog even wat rustiger is op mijn blog weet je hoe het komt; ik heb eerst wat werk voor mezelf te verrichten. Ik moet mijn slaaproutine verbeteren en planningen maken. Ook is het belangrijk in deze drukke tijd toch tijd vrij te maken voor wat meditatie/yoga en wat beweging. Ik weet zeker dat wanneer ik dat weer een beetje op orde heb, de rest weer goed gaat lopen. Een ding heb ik de afgelopen maanden wel geleerd, zonder voldoende slaap houd ik mijn paleo voedingsschema niet vol en zonder mijn paleo voeding houd ik mijn drukke leefstijl niet vol. Ik moet eerst weer eens goed gaan slapen. Welterusten.